Skip to main content

Ilja Maso is onsterfelijk

Ilja MasoHoogleraar aan en voormalig rector van de Universiteit voor Humanistiek Ilja Maso is er zeker van dat hij onsterfelijk is. Hij legt dit uit in een boekje van nog geen 120 pagina’s tekst (exclusief register en literatuuropgave, maar inclusief 330 voetnoten) dat ik alleen aan humanistische masochisten wil aanbevelen die 18,90 euro over hebben voor een verfijnde marteling van het verstand.

Na de eerste pagina van Onsterfelijkheid: van twijfel naar zekerheid (Ten Have, Kampen) blijkt al dat verder lezen overbodig is: ‘Er zijn momenten dat ik het idee dat het met mijn dood gewoon is afgelopen, bijna ondraaglijk vind. Dan lijkt mijn hele leven, ja alles, geen enkele zin meer te hebben.’ (p.12) Ik kan het niet helpen, na zo’n opmerking vind ik het bijna ondraaglijk nog aandacht te moeten schenken aan de zielenroerselen van zo’n egocentrische figuur.

Maso begint met de argumenten tegen een leven na de dood. Hij vindt dat die het beste staan uitgelegd in Immortality (1991) van de Amerikaanse filosoof Paul Edwards. Het sterkste argument is natuurlijk dat van de natuurwetenschappen: wat wij geest noemen kan niet bestaan los van de hersenen.

Hier slaat Maso zijn eerste flater. (meer…)

Lees meer

Helderziendheid bekeken (gratis boek)

Het meest omvangrijke onderzoek naar paragnosten werd uitgevoerd door dr. H.G. Boerenkamp, die verbonden was aan de vakgroep Parapsychologie van de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij schreef er niet alleen een dissertatie over, maar ook een verhandeling voor het grote publiek, waarin hij de resultaten in een bredere context plaatst. Een nieuwe digitale versie van dit boek (aangevuld met een samenvatting van het proefschrift) is nu beschikbaar op de website van Skepsis:

HELDERZIENDHEID BEKEKEN
(bezoek de download-pagina)

Twaalf paragnosten die in de jaren 1980 tot de besten van Nederland werden gerekend, namen aan het onderzoek deel. Ze hoefden zich niet te onderwerpen aan proeven waarmee ze geen ervaring hadden, maar mochten helderziende uitspraken doen over echte personen. In totaal werden er circa 150 consulten op geluidsband vastgelegd, die nauwkeurig werden geanalyseerd. (meer…)

Lees meer

De hoorzitting inzake Millecam

Vandaag 30 november 2007 was ik aanwezig bij de zitting waar het gerechtshof de partijen hoorde over de klaagschriften van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, en de Stichting Skepsis. Aanwezig waren ook raadslieden van mw. Damman (‘Jomanda’) en de medisch adviseur voorheen arts Broekhuijse. Van de VtdK waren er drie bestuursleden aanwezig, en van Skepsis ikzelf en Gert Jan. Koonen had per fax laten weten dat hij griep had, die moet dus later nog eens gehoord worden. Onze advocaat Gerard Hamer kwam wat later, maar werd vertegenwoordigd door mr. Ingrid Mannen, terwijl mr. C. Korvinus de belangen van de VtdK behartigde. (meer…)

Lees meer

Skepsis wil genezers Millecam laten vervolgen

Gerard Hamer vraagt namens Skepsis om vervolging
Rechtszaak op 30/11/2007 – 9.00 uur bij Gerechtshof in Amsterdam

De strafpleiter Gerard Hamer tekent a.s. vrijdag 30 november voor het Amsterdamse Gerechtshof namens de Stichting Skepsis bezwaar aan tegen de beslissing van het OM om het medium Joke Damman (‘Jomanda’) en de alternatieve artsen Jos Koonen en René Broekhuijse niet te vervolgen voor de dood van Sylvia Millecam. Ook de Vereniging tegen de Kwakzalverij beklaagt zich hierover bij de rechter. Skepsis vraagt de rechter in een zgn ‘artikel 12-procedure’ om het OM te dwingen alsnog strafvervolging in te stellen tegen het drietal alternatieve behandelaars.

De Stichting Skepsis stelt regelmatig paranormale onzin aan de kaak – zeker als personen en instellingen met gezag misbruik maken van hun positie of als zwakkeren het slachtoffer zijn.

De zieke Millecam werd het slachtoffer van een slechte behandeling bij therapeuten die zij vertrouwde: foute diagnose, geen behandeling tegen kanker, geen samenwerking met specialisten en een gruwelijke laatste levensmaand. Skepsis vindt dat de behandelaars hierover voor de strafrechter verantwoording moeten afleggen, net zoals iedere andere arts en behandelaar dat zou moeten die verwijtbaar fouten maakt met ernstige gevolgen. Dat Millecam graag wilde horen dat zij geen kanker had doet niet ter zake – zij vertrouwde op haar behandelaars, maar die bleken het bij het foute eind te hebben. Skepsis vindt het belangrijk dat mensen worden beschermd tegen gevaarlijke en onzinnige behandelingen. Straf voor behandelaars die ernstige en verwijtbare fouten maken hoort daar bij.

Juridisch gezien is Skepsis van mening dat Millecams recht op leven is geschonden. Volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens moet Nederland het recht op leven van zijn onderdanen beschermen. Dat houdt ook bescherming in tegen incompetente behandelaars en eigen onwetendheid. Bovendien moeten de verdragsstaten bij een verdachte dood of ernstig lijden grondig nagaan wie er verantwoordelijk is. Ook daarin is het OM tot nu toe schromelijk tekort geschoten. Het OM geeft zo feitelijk aan alternatieve genezers een ‘license to kill’. Skepsis wil dat de rechter daarom het OM dwingt om strafvervolging in te stellen. Dan kan de strafrechter toetsen in hoeverre de behandelaars in de fout zijn gegaan. De tuchtrechter heeft al vastgesteld dat de artsen verkeerd gehandeld hebben.

Klaagschrift in pdf-formaat

Lees meer

Minister Klink en de Chinese kruiden

Volgens het Brabants Nieuwsblad van 10 november 2007 meent minister Klink van Volksgezondheid dat Chinese kruidenmiddeltjes onschuldig zijn. Dat is gewoon niet waar.

Chinese roulette

Aristolochia clematitis Pijpbloem (Aristolochia) is het gevaarlijkst. In dit onschuldig ogende plantje zit het zwaar kankerverwekkende en nierbeschadigende aristolochiazuur. Het kostte begin jaren 1990 meer dan 100 Belgische vrouwen hun nieren. Die hadden het ingenomen als onderdeel van een afslankkuur (eigenlijk een andere soort dan de Aristolochia clematitis op het plaatje hierboven). Ondertussen hebben al meer dan 30 van hen kanker van de urinewegen en zeven zijn er al dood. In de EU is sinds 1992 al de invoer van alles waar aristolochiazuur in zit, en sinds 2001 is deze stof ook in Nederland verboden – er bestaan ook lokale soorten Aristolochia, en die mogen dus ook niet gebruikt worden. De Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) controleerde tussen 2002 en 2007 middelen waar traditioneel Aristolochia in zat. Bij ongeveer een derde zat het er nog steeds in. (meer…)

Lees meer