* *
*
Hoe een videocamera UFO's maakt
Het verschil met foto- en filmcamera's is dat het beeld dat door een
videocamera wordt geregistreerd niet ontstaat door rechtstreekse inwerking van licht op
een gevoelige film, maar door het omzetten van het licht in magnetische informatie, die
wordt opgeslagen en nadien weer samengevoegd tot één beeld. Bij een videosignaal wordt
de grootte van details beperkt door de bandbreedte van het signaal. Uitvergroten levert
daardoor geen nieuwe informatie op. Integendeel, de ronde vorm van een lichtpunt is dan
nog maar nauwelijks te herkennen. De afzonderlijke pixels worden vergroot weergegeven, met
als gevolg dat het lichtpunt verandert in een verzameling rechthoekjes, elk met een eigen
kleur. Pixels aan de rand zullen afwisselend de kleur van de achtergrond of van het
lichtpunt aannemen. Het lijkt daardoor alsof het lichtvlekje heftig heen en weer slingert
en ook de lucht eromheen in beweging is.
De interpretatie van videobeelden wordt nog extra bemoeilijkt doordat de meeste
amateurfilmers hun camera instellen op autofocus. Zowel bij de oude als nieuwe
camerasystemen zorgt dit bij het filmen van een helder lichtpunt voor problemen. Bij de
oude systemen was de lensinstelling afhankelijk van de afstand tot het gefilmde voorwerp.
Die afstand werd gemeten door middel van een ultrasoon geluidssignaal. Bij nieuwere
systemen is deze afstandmeting vervangen door een analyse van een klein beeldfragment
(meestal uit het midden) van het binnenkomende beeld. Dit gebeurt elektronisch op een
klein plaatje ter grootte van één beeldlijn. Aan de hand van de helderheidsvariatie
binnen dit stukje beeld wordt vast gesteld of het beeld scherp is of niet. Bij de nieuwste
systemen wordt een dergelijke analyse uitgevoerd voor het gehele beeld.
Beeldlijnen met een hoge frequentie of luminantievariatie worden als 'scherp'
geïnterpreteerd. Een enkelvoudig lichtpunt wordt daardoor door de camera als een object
met een lage frequentie geïnterpreteerd, en dus als onscherp. Dit resulteert in een heen
en weer schieten van het autofocussysteem of een onjuiste scherpstelling. Een helwitte
lichtstip waarop onscherp wordt ingesteld dijt uit tot een vaalwitte vlek. Soms zijn in
die vlek de schaduwen van het lenzensysteem of het diafragma te herkennen. Hierdoor
ontstaan UFO-achtige patronen die bij slecht geïnformeerde ufologen de stoppen kunnen
doen doorslaan.
Donkere stippen aan de rand van witte vlekken – die ook op de Mexicaanse video's
opduiken – zijn een gevolg van een te abrupte overgang van lichte naar donkere
beeldinformatie. Als een licht object (in dit geval Venus) sterk contrasteert met de
achtergrond (de blauwgrijze lucht) voert de camera automatisch een contourcorrectie uit
die bij te contrastrijke onderwerpen soms wordt overdreven. Heldere objecten krijgen
daardoor hier en daar een zwart randje, terwijl donkere objecten een witte rand gaan
vertonen. Ook dit effect zorgt regelmatig voor verkeerde interpretaties bij UFO-video's.
Bij vergroting ogen deze effecten nog dramatischer en kan gemakkelijk de indruk ontstaan
dat een metaalachtige structuur werd gefilmd.
Vier beeldfragmenten van een video, opgenomen in oktober 1994 door een inwoonster van
Tilburg, tijdens een vliegreis van Bangkok naarMedan. Het buitengewoon heldere lichtpunt
kon door Jan Willem Souren van de Heerlense Sterrenwacht Schrieverheide worden
geïdentificeerd als de planeet Venus. De beelden zijn identiek aan die op de Mexicaanse
video's.