Doe wat ik zeg!
Rostelli ontmaskerd
door Rob Nanninga
Al een jaar of tien trekt Roland van den Berg onder de naam Rasti Rostelli
volle zalen met zijn paranormale hypnoseshow. De voorstelling wordt naar
schatting jaarlijks door minstens honderdduizend mensen bezocht, die er
elk grif 40 gulden voor neertellen. Rostelli windt er geen doekjes om.
Aan het begin van zijn show verklaart hij onomwonden: 'Ik ben alleen maar
uit op jullie knipbeursjes.'
Ondanks de hoge entreeprijs blijft het publiek toestromen, want Rostelli
pretendeert dat hij over buitengewone vermogens beschikt. Hij vertelt
de toeschouwers uitdrukkelijk dat hij geen goochelaar is. Wie dat niet
wil geloven, mag de vinger opsteken. Een meisje dat nog twijfelt aan zijn
bijzondere krachten, wordt uitgenodigd op het podium te komen. Rostelli
beweert dat hij haar alles kan laten geloven wat hij wil.
Voor zijn eerste demonstratie leent hij een pakje sigaretten uit het
publiek. Hij scheurt er een stukje aluminiumfolie uit, dat hij het meisje
in de mond duwt. 'Goed natmaken', commandeert hij. Vervolgens vouwt hij
het natte folie tot een propje dat hij haar stevig in de hand laat houden.
'Je hebt een brandende kool in je hand. Hij is gloeiend heet. Je kunt
hem niet meer vasthouden.' Met een kreet van pijn werpt ze het propje
op de grond. Ze vertelt onthutst dat het inderdaad 'hartstikke heet' werd.
Haar geest lijkt niet bestand tegen de kracht van Rostelli's suggesties.
In werkelijkheid kan ze het propje niet meer in de hand houden omdat
het écht gloeiend heet wordt. Dat kwam duidelijk aan het licht tijdens
Rostelli's optreden in een tv-show van Astrid Joosten. Daar raapte
Anita Witsier een propje dat ze had moeten vastgehouden na afloop weer
op en liet het aan Astrid voelen. Die merkte verrast op dat het nog steeds
heet was. Het was dus geen suggestie geweest.
De hoge temperatuur is het gevolg van een chemische reactie. In een laboratorium
van de Technische Universiteit Eindhoven liet ik een propje onderzoeken
dat tijdens een voorstelling van het podium was geraapt. Aan het folie
kleefde een wit poeder, dat aluminiumoxide bleek te zijn. Daarmee is aangetoond
dat Rostelli het folie laat oxideren. Deze reactie, waarbij veel warmte
vrijkomt, kan worden opgewekt door natriumhydroxide (caustische soda)
toe te voegen. Veel mensen hebben dat in hun keukenkastje staan, want
het is een goed middel om gootstenen te ontstoppen.
De truc werd meer dan twintig jaar geleden al vertoond door de bekende
'lepelbuiger' Uri Geller. Tegenwoordig wordt hij niet meer in goochelwinkels
verkocht omdat hij brandblaren kan veroorzaken. U kunt zelf de proef op
de som nemen door wat natriumhydroxide in een klein beetje water op te
lossen. Doop uw vingertop even in de vloeistof en strijk daarmee over
een stukje aluminiumfolie. De geconcentreerde oplossing tast de beschermende
huid van het aluminium aan. Daardoor komt het metaal in aanraking met
de zuurstof in de lucht en begint het spontaan te roesten. Pas op dat
u de vloeistof niet in uw ogen krijgt en was uw handen meteen na afloop
van de proef.
Gedachtekracht
Bij een andere truc, die Rostelli al jarenlang vertoont, vraagt hij twee
rijksdaalders uit het publiek. Deze worden elk met twee kruislingse stroken
tape voor zijn ogen geplakt. Nadat hij ook nog een blinddoek heeft voorgedaan,
is iedereen ervan overtuigd dat hij niets meer kan zien. Desondanks lukt
het hem om met een vervaarlijk zwaard een citroen te doorklieven die door
twee angstige vrijwilligers wordt vasthouden. Met twee dolken en een kruisboog
treft hij eveneens feilloos doel. De verklaring is simpel: Rostelli kan
onder de rijksdaalders en de blinddoek doorkijken omdat die niet goed
afsluiten. Het is duidelijk zichtbaar dat hij zijn hoofd achterover houdt
om zoveel mogelijk te kunnen zien.
Zijn demonstratie van gedachtekracht vergt nog minder inspanning. Een
balkje hout wordt rechtop naast een colaflesje op tafel gezet. Een proefpersoon
moet zich op het balkje concentreren nadat Rostelli dit horizontaal op
de hals van het flesje heeft gelegd. De spanning stijgt en het applaus
klatert wanneer het balkje van het flesje tuimelt. Zijn hier bijzondere
krachten voor nodig? Nee, het is een simpele goocheltruc die u morgen
allemaal kunt demonstreren. Splijt een houten balkje in tweeën en vul
een afsluitbaar buisje met dikke olie. Hol het hout uit totdat het buisje
erin past en lijm beide helften onzichtbaar weer op elkaar. Als het balkje
nu rechtop wordt gehouden, zal de vloeistof naar het onderste eind stromen. Leg het
balkje vervolgens horizontaal op de hals van een flesje. Na enige tijd
zal het niet meer in evenwicht liggen doordat de stroperige vloeistof
langzaam terugstroomt. Het zwaartepunt verplaatst zich, zodat de balans
doorslaat. Voor een optimaal effect moet u een metalen balletje in de
vloeistof leggen en het buisje een beetje schuin in het balkje monteren.
Bokken en schapen
In het tweede deel van zijn show demonstreert Rostelli zijn vermogen
om mensen in willoze marionetten te veranderen. Hij nodigt ruim honderd
jonge vrijwilligers op het podium en begint ze als een legerofficier te
commanderen. Ze moeten rechtop gaan staan met hun voeten tegen elkaar
en mogen geen spier meer bewegen. Rostelli laat er geen twijfel over bestaan
wat hij van hen verwacht: 'Als je niet goed naar mij luistert, heb je
hier niets te zoeken. Doe exact wat ik je zeg zonder na te denken. Doe
het gewoon. Ik ga geen moeite voor je doen als je niet meewerkt. Ik concentreer
me alleen op de mensen die goed hun best doen. Het enige geluid dat je
hoort is mijn stem. Mijn wensen zijn ook jouw wensen.'
Nadat Rostelli de vrijwilligers ruim tien minuten naar een vlakkerende
vlam heeft laten staren, suggereert hij dat hun oogleden steeds zwaarder
worden. Bij de tiende tel moeten ze de ogen sluiten. Ze mogen die pas
weer openen wanneer hij hen in het gezicht blaast. Onder begeleiding van
kosmische synthesizerklanken vertelt Rostelli zijn slachtoffers dat hun
armen omhoog beginnen te zweven. Ongeveer de helft heft de armen in de
lucht en probeert zich voor te stellen dat dit vanzelf gebeurt. De rest
wordt snel van het podium verwijderd.
Bij een volgende test moeten de overgebleven vrijwilligers een stukje
citroen eten alsof het een sappige perzik is. Dat is niet zo moeilijk
als het lijkt, want de citroenen zijn niet erg zuur. Opnieuw worden er
verscheidene mensen van het podium gestuurd omdat ze de opdracht niet
overtuigend uitvoeren. Ook Rostelli's assistente helpt mee om de bokken
van de schapen te scheiden. 'Doe je ogen eens open', zegt ze. Maar wie
dat doet, mag niet langer meespelen. De ogen mogen immers alleen worden
geopend als de meester erop blaast.
Amateurtoneel
Evenals andere podiumhypnotiseurs boekt Rostelli succes omdat hij zijn
proefpersonen zorgvuldig selecteert. Meer dan negentig procent van het
publiek is onbruikbaar. Uiteindelijk blijven er een tiental mensen over
die precies doen wat hij zegt. Als hij in hun ogen blaast, ontwaken ze.
En als hij met z'n vingers knipt, slapen ze meteen weer in.
'Als ik je wakker maak, dan ga je rondkijken en zie je dat iedereen in
de zaal bloot is. Ook al je kennissen en familieleden hebben geen kleren
meer aan.' Een voor een moeten de vrijwilligers proberen zich in deze
situatie in te leven. Rostelli let daarbij vooral op de reacties van het
publiek. Als er om iemand te weinig wordt gelachen, loopt deze het risico
dat hij de rest van de avond als een slapend decorstuk op het podium moet
staan. De beste proefpersonen worden later uitgenodigd om mee te doen
aan de Rostellishows die Veronica volgend jaar wil uitzenden.
Hypnose is een te groot woord voor de geïmproviseerde toneelstukjes die
Rostelli de vrijwilligers laat opvoeren. Het publiek meent dat de gehypnotiseerden
een zaal vol naakte mensen zien, maar dat is niet het geval. Zo bekende
een van de sterren van de avond na afloop: 'Ik zag niemand naakt. Je bent
je aan het voorstellen hoe dat is. Daar had ik wel wat moeite mee. Volgens
mij konden ze dat ook wel aan me merken.' Aan de reacties van het publiek
te oordelen, was zijn optreden desondanks heel overtuigend. Maar wie meerdere
voorstellingen van Rostelli bezoekt, zal geleidelijk gaan opmerken dat
de gehypnotiseerden erg stereotiep en voorspelbaar reageren.
Veel mensen denken dat je onder hypnose dingen kunt waartoe je normaal
niet in staat bent. Uit wetenschappelijk onderzoek is echter gebleken
dat bijna alles wat men met hypnose kan bereiken, ook zonder hypnose mogelijk
is. Een voorbeeld is de zogeheten menselijke plank, die honderd jaar geleden
al door hypnotiseurs werd vertoond en ook door Rostelli wordt gedemonstreerd.
Daarbij moet de proefpersoon zijn lichaam stijf houden terwijl hij languit
op de rugleuningen van twee stoelen wordt gelegd. Zijn schouders rusten
op de ene stoel en zijn enkels op de andere. Deze stunt kan zonder hypnose
evengoed worden uitgevoerd. Veel kracht is er niet voor nodig. Als men
de proefpersoon op de zittingen van de stoelen legt en deze iets dichter
naar elkaar toe schuift, kan er zelfs iemand op gaan staan.
Chippendale
De meest suggestibele vrijwilligers volgen de aanwijzingen van Rostelli
op zonder daarbij na te denken. Ze schakelen hun verstand even uit en
gaan helemaal op in hun rol. Een van hen vertelde na afloop: 'Je krijgt
een opdracht en dat neem je gewoon aan. Je geeft je aan Rostelli over.
Je laat over je heersen. En dan gaat alles eigenlijk vanzelf.'
Als de bal eenmaal begint te rollen, is er geen weg meer terug. Wie A
heeft gezegd, moet ook B zeggen, omdat Rostelli en alle toeschouwers daarop
zitten te wachten. Sommigen krijgen de smaak te pakken en laten zich helemaal
gaan. Ze proberen elkaars acteerprestaties te overtreffen en oogsten daarmee
veel succes. Omdat ze onder hypnose zijn, kunnen ze zich ongegeneerd als
malloten aanstellen. Ze hoeven niet bang te zijn dat ze na afloop verantwoording
moeten afleggen voor hun daden, want hun vrienden of familieleden geloven
dat ze daar geen controle over hadden.
Er zijn mensen die beweren dat ze zich niet meer kunnen herinneren wat
ze op het podium hebben gedaan. Dat komt meestal omdat ze daar geen moeite
voor doen. Zo sprak ik iemand die zich nogal schaamde omdat hij als Chippendale
was opgetreden. Hij bekende dat hij de voorstelling het liefst wou vergeten:
'Ik wil er eigenlijk niet aan terugdenken.' Het is ook moeilijk om aan
je vriendin uit te leggen waarom je alles hebt gedaan wat Rostelli zei.
Om haar lastige vragen te vermijden, kun je dan maar het best blijven
volhouden dat je niets meer weet.
Fantasie
Rostelli hoeft bijna niets van hypnose af te weten. Een paar richtlijnen
uit een handboek voor podiumhypnotiseurs zijn al toereikend, want in een
zaal met 500 mensen zijn er altijd wel een paar te vinden die het spel
willen meespelen. Hiermee is niet gezegd dat alle vrijwilligers het publiek
doelbewust misleiden. De meest getalenteerden slagen erin om ook zichzelf
ervan te overtuigen dat alles buiten hun wil geschiedt. Zij doen niet
alleen alsof, maar gaan in hun eigen verzinsels geloven. Dat lukt vooral
goed bij degenen die beschikken over een grote verbeeldingskracht. Hypnose
is in feite een methode om mensen aan te moedigen zich ervaringen voor
te stellen die door de hypnotiseur worden gesuggereerd. Wie erin slaagt
helemaal in deze fantasiewereld op te gaan, kan het besef voor de realiteit
even verliezen.
Een van Rostelli's meest succesvolle proefpersonen vertelde: 'Als ik
een mooi boek lees, dan ben ik alles om me heen vergeten. Ik zit ook onbewust
te praten terwijl ik iets lees. Dat merk ik pas op als iemand er wat van
zegt. Ik kan me ook heel gemakkelijk dingen voorstellen. Als iemand bijvoorbeeld
'kuttekop' zegt, dan moet ik gelijk lachen, want ik zie het voor me. Ik
geef les aan een basisschool en daar vertel ik de kinderen soms een verhaal
dat ik ter plekke uit mijn duim zuig. Dat kan ik heel goed.'
Ongeveer twee of drie procent van de bevolking heeft een bijzonder rijk
fantasieleven. Hun dagdromen ontwikkelen zich zonder dat ze daar enige
moeite voor hoeven te doen en lijken soms bijna levensecht. Ook wanneer
iemand anders een gebeurtenis beschrijft, zien ze die gemakkelijk voor
zich. Het hoeft geen verbazing te wekken dat deze mensen bijzonder goed
hypnotiseerbaar zijn omdat ze dan dingen moeten doen die ze ook zonder
hypnose al heel goed kunnen.
Rostelli laat geen wonderen zien. Het enige wonder is dat de toeschouwers
bereid zijn om 40 gulden te betalen voor een derderangsgoochelshow. Ze
laten zich wijsmaken dat ze getuige zijn van telepathie en telekinese,
maar zij krijgen knollen voor citroenen.
Naschrift
De toegangsprijzen zijn later nog verder gestegen, terwijl Rostelli jarenlang dezelfde trucs bleef vertonen. Ik heb nog wel een voorstelling gezien waarbij hij de truc met het propje alluminiumfolie had vervangen door een metalen bal die ook heet moest worden. Misschien had Rostelli de instructies niet goed gelezen, want er gebeurde niets. Op 23 februari 2001 was
Rasti Rostelli te gast in het tv-programma Het Zwarte Schaap, waar hij
werd geconfronteerd met enkele critici. Zelf demonstreerde ik het telekinese-trucje
dat Rostelli nog steeds vertoonde. Deze truc kan worden bekeken met de RealPlayer.
Dit artikel verscheen ook in de Volkskrant.
Rob Nanninga is hoofdredacteur van Skepter.
© Stichting Skepsis. Het is niet toegestaan artikelen uit Skepter op andere websites over te nemen.
|