Skepsis Blog

Mijn eerste sceptische geschrift, namelijk SN1 Reïncarnatie uit 1989, is digitaal herdrukt (bezoek de downloadpagina). Daarin ontbreekt het verhaal van Shanti Devi, omdat ik toen niet over betrouwbare bronnen beschikte. Van Ian Stevenson heb ik die later ontvangen. Shanti Devi is een van de bekendste gevallen. Hieronder heb ik opgeschreven wat is op te maken uit die bronnen.

Shanti Devi (die op de bovenstaande foto uit 1935 bij haar vader op schoot zit) werd geboren op 11 december 1926 als derde dochter van Rang Bahadur Mathur in Delhi. Haar moeder heette Prem Pyari. Shanti begon pas op haar derde jaar te praten en had het dan wel eens over een vorig leven in Mathura (een stad ongeveer 150 kilometer van Delhi).
Verder lezen… »

Spinazie bevat eigenlijk niet zoveel ijzer. Het tegenovergestelde idee wordt toegeschreven aan een domme drukfout uit de negentiende eeuw. De maker van Popeye zou het vermeende hoge ijzergehalte hebben gepopulariseerd. Dit verhaal raakt kant nog wal, maar het is een hardnekkige mythe, waarvan de oorsprong pas recent ontrafeld is door Mike Sutton.

Eerst maar de feiten over spinazie. Verse, net geplukte spinazie bevat 2,75 mg ijzer per 100 gram. Gekookte spinazie is al wat vocht kwijt (met daarin trouwens nogal wat mineralen), en die bevat 3,57 mg per 100 gram. Als men de spinazie in gedroogde vorm nameet, komt er ongeveer 45 mg per 100 gram uit. De gekookte spinazie bevat daarmee ongeveer even veel ijzer als rundvlees, maar dat wekt een verkeerde indruk. Het ijzer in spinazie en andere plantaardige bronnen is niet in de vorm waarin het zich in vlees bevindt (heemijzer), en kan daardoor niet goed worden opgenomen. Het oxaalzuur dat ook in spinazie zit, maakt de opname nog moeilijker. Feitelijk kan maar hooguit een zesde van het ijzer in spinazie door de darmen worden opgenomen, en afhankelijk van de ijzerbehoefte van het lichaam en het overige voedsel misschien zelfs maar 2 percent. (Er wordt meer opgenomen als men meer behoefte heeft, en in een zure omgeving wordt non-heemijzer iets beter opgenomen, maar in geval van bloedarmoede zet dat geen zoden aan de dijk.) Wie ijzer wil bijspijkeren, moet bloedworst of varkenslever (beide ongeveer 20 mg per 100 gram) overwegen. Van het heemijzer wordt ongeveer een kwart opgenomen.
Verder lezen… »

De biofysicus prof. em. Roland Glaser (1935, foto) schreef een boek over alle gezondheidsaspecten van elektriciteit en magnetisme. Het is getiteld Heilende Magnete – strahlende Handys; Biolelektromagnetismus: Fakten und Legenden (2008). Er staat heel veel in, en het is bevattelijk uitgelegd voor leken.

De fascinatie voor magneten dateert al van voor de tijd van Frans Anton Mesmer (1734-1815). Ze vormden het treffendste voorbeeld van een invloed op afstand. In die tijd werden elektriciteit, magnetisme, zwaartekracht en levenskracht slecht begrepen en was het begrip energie nog iets van de toekomst. Mesmer had in 1776 ontdekt dat echte magneten niet nodig waren om personen te genezen, dat kon hij ook met zijn handen.
Verder lezen… »

De voorzitter van Skepsis, prof. dr. ir. Frans Sluijter, schreef naar Delft over Coen Vermeeren. De rector magnificus schreef terug: hij gaat persoonlijk toezicht op Vermeeren houden.
Verder lezen… »

Op het afgelopen congres stipte ik even de grap van Taxil aan. In de Franse Wikipedia is meer te vinden over hem en over zijn grap (in de kolom links van Wikipedia kunt u een Engelse versie aanklikken). In Tussen Waarheid en Waanzin: een encyclopedie der pseudowetenschappen (1997) stond het volgende artikel: Verder lezen… »

Volgens dr. Coen Vermeeren, het hoofd van Studium Generale Delft, is er alle reden om aan te nemen dat buitenaardse aliens onze planeet regelmatig bezoeken. Hij veronderstelt dat dit feit al jarenlang bij hoge militairen, wetenschappers en overheidsfunctionarissen bekend is. Maar het wordt opzettelijk verborgen gehouden voor de bevolking. In twee lezingen voor Studium Generale riep hij de studenten op om de cover-up bloot te leggen en een ‘eigen zoektocht’ te beginnen, ‘want daar is het leven voor en iets minder fascinerends is er niet’. Verder lezen… »

Matt Whitton en Rick Dyer beweerden dat ze in de noordelijke bossen van de Amerikaanse staat Georgia het lijk van een Bigfoot hadden gevonden, een reusachtige aapmens van 2,3 meter. Ze transporteerden het monster naar hun woonplaats en stopten het in een grote koelkist. Als bewijsmateriaal toonden ze een onduidelijke foto.

De Amerikaanse vereniging van Bigfootonderzoekers (BFRO) noemde het verhaal meteen een hoax. De foto toont volgens hen slechts een leeg apenpak (vergelijkbaar met het kostuum dat hiernaast is afgebeeld). De BFRO wil graag dat het Bigfootonderzoek serieus wordt genomen, maar dat lukt niet zolang men voortdurend te maken heeft met bedriegers die de publiciteit zoeken. Verder lezen… »

Het boek Het Veld: De zoektocht naar de geheime kracht van het universum (2004, Ankh-Hermes) van de Britse journaliste Lynne McTaggart (1951) gaat over het nulpuntsveld.

McTaggart voelde zich rond 1985 niet lekker, liep de deur plat bij allerlei dokters en genezers, maar ontdekte ten slotte dat ze aan candida-vergiftiging leed (een bekende alternatieve diagnose), en werd weer beter na hulp van een homeopathische arts en een dieet.

Dit wekte haar kritische belangstelling voor geneeskunde, ze begon een nieuwsbrief getiteld What Doctors Don’t Tell You (die tot een boek uitgroeide in 1996, vertaald 1999) en schreef een antivaccinatieboek getiteld The Vaccination Bible (1998). Erg veel van vaccins snapt ze niet, want ze fulmineert ook tegen de virusremmer Tamiflu die ze voor een vaccin aanziet. Ook haalt ze percentages en aantallen door elkaar. Ze vertelt dat ze zich bij haar naspeuringen naar alternatieve geneeskunde realiseerde dat die allemaal gebruik maken van een soort universele energiebron. Dat heeft ze uitgezocht, en het resultaat is Het Veld (in het Engels gepubliceerd in 2001).

Het nulpuntsveld is een concept in de kwantummechanica. Verder lezen… »