Ik ben het met u eens dat wetenschap niet zaligmakend is. Daar is wetenschap ook niet voor bedoeld ; de bedoeling lijkt mij te zijn de werkelijkheid zo dicht mogelijk te benaderen. Zalig worden we hopelijk op religieuze wijze.

Wat u met tijdlijn bedoelt is mij niet helemaal duidelijk, volgens mij is het vandaag gewoon 4 juni 2008, zoveel uur, minuut, seconde.

U zegt u het volgende over skeptische wetenschappers :
- Heel veel artikelen die op Skepsis geplaatst zijn hebben al de ondertoon ‘dat het toch niet waar is’ ;
- Net zoals ‘gelovigen’ veel informatie op danige wijze interpreteren en selecteren dat het hun denkbeeld ondersteunt (een psychologisch verschijnsel), dat bespeur ik ook bij Skepsis.

Skepsis houdt zich bezig houdt met het onderzoek van als paranormaal geduide en als pseudo-wetenschappelijk te kwalificeren verschijnselen. Op het moment dat daar iets zinnigs uitkomt, wordt het onmiddellijk een regulier onderwerp voor de wetenschap, neem ik aan. Zoniet, ja, dan krijgt men toch echt een onderzoek dat aantoont dat de beweringen niet kloppen, en in casu kan men van de heer Nienhuys dan toch niet verwachten dat hij de claims van Lynne McTaggart beschrijft met een ondertoon “dat het toch wel waar is”.

Wat betreft het selecteren en interpreteren van informatie door skeptische wetenschappers : ja, dat zijn ook gewone mensen. Wetenschappelijke methodes zijn er echter op gericht en mede bedoeld om dit soort zaken te vermijden. Tot heden is mij niet gebleken dat de schrijvers van Skepsis op dit punt de mist in gaan.

Ik neem aan dat beide beweringen over skeptische wetenschappers negatief bedoeld zijn. Aangezien u een universitaire achtergrond heeft zult u ongetwijfeld in staat zijn uw beweringen met wat concrete voorbeelden te illustreren.

U zei dat skeptische wetenschappers zouden moeten beginnen met het aanvaarden van de mogelijkheid dat er meer zou kunnen zijn tussen hemel en wetenschap. En ik vroeg u daarvan eens een voorbeeld te geven. Tot heden heeft u niet geantwoord. Daaruit concludeer ik dat u bedoelt dat de claims van Lynne McTaggart bewijs zouden zijn dat er “meer” zou kunnen zijn. Welnu, de claims die uit de warrige verhalen van deze mevrouw naar voren komen zijn al door meerdere wetenschappers tegen het licht gehouden (die dus wel degelijk de mogelijkheid openhouden dat er “meer” zou kunnen zijn, anders hadden ze er niet eens naar gekeken). En daar komt dus niets uit (zie o.a. de links in het artikel van dhr Nienhuys), behalve dan dat het pseudo-wetenschap is. Wat mevrouw zelf ook had kunnen bedenken indien zij enige vorm van wetenschappelijk onderwijs had genoten.

Dat zegt inderdaad niet dat er niet “meer” zou kunnen zijn tussen wetenschap en hemel, maar de claims van Lynne McTaggart kunnen daarvoor in ieder geval niet meer tot bewijs dienen. Zoals Amateur al zei, het staat ieder vrij om op religieus gebied te geloven wat hij wil. Zodra de gelover echter toetsbare claims aan de wetenschappers voorlegt (zoals Lynne McTaggert doet), dan moet hij er met zijn open mind voor open staan dat die claims ook wel eens niet kunnen kloppen met de werkelijkheid, toch ?

Ella beschijft prima wat ik bedoelde aan te geven. Ik denk dat met een “open mind” hetzelfde doel van Skepsis bereikt kan worden, zoals door Amateur aangegeven. Ik vind het trouwens erg aanmatigend om die goedgelovige, “domme” mensen voor zichzelf te beschermen.

Heel veel artikelen die op Skepsis geplaatst zijn hebben al de ondertoon ‘dat het toch niet waar is’.
Een goed onderzoeker gaat er idd vanuit dat wat hij onderzoekt misschien ook wel eens waar zou kunnen zijn. Daarmee houdt hij alle deuren tot een goed en kritisch onderzoek open.

Net zoals ‘gelovigen’ veel informatie op danige wijze interpreteren en selecteren dat het hun denkbeeld ondersteunt (een psychologisch verschijnsel), dat bespeur ik ook bij Skepsis.

De ‘Skeptici’ gaat er op voorhand al vanuit dat er NIETS is tussen bijv. hemel en aarde en dat wat ze gaan onderzoeken en kritisch tegen het licht houden onzin is. Hoe kan je dan nog een scherp artikel schrijven als je meteen in de tegenaanval gaat en met de snelheid van een havik die op een muis jaagt op zoek gaat naar tegenbewijzen die JOUW standpunten en wereldbeeld ondersteunt? Dat is namelijk wat Skepsis doet.

Alsof de wetenschap WEL alles kan aantonen en WEET hoe het zit (nog even los van waar we ons in de tijdlijn bevinden). Vroeger was het ook gans onmogelijk om aan te tonen dat de aarde plat was. Volgens de wetenschap kon dat niet dus was het ook niet zo. Om te denken dat de wetenschap het altijd bij het juiste eind heeft…… Wie weet waar we over 1000 jaar staan met wetenschappelijk onderzoek?

Vanuit mijn eigen universitaire achtergrond weet ik dat onderzoek vaak alleen maar meer vraagtekens oproept en vraagt om vervolgonderzoek. Wat ik wil zeggen: het is ook niet zaligmakend.

Nog toevoegend: zag een keer een programma op tv met allerlei wetenschappers uit diverse stromingen die ook eea aan het bediscussieren waren: wat was wel en wat was niet waar op basis van wetenschappelijk inzicht. Frappante was dat enkelen van hen wel Christenen waren. En dus geloven in een verzameling beweringen die tot op de dag van vandaag niet aangetoond kunnen worden. Maar ja, dat is blijkbaar ‘nicht im frage’.

En wat precies zou er al of niet kunnen zijn tussen hemel en wetenschap ?

Sceptici, prima om kaf van het koren te scheiden, maar verander ajb jullie uitgangspunt. Start met de mogelijkheid dat er meer is tussen hemel en wetenschap en laat ook dat pedanterige toontje achterwege.

Met vriendelijke groet,

Michiel van Beek

De tweedeling Gelovigen/Ongelovigen is in zoverre absoluut, dat er “weinig” voor nodig is om van de laatsten gelovigen te maken. Kom maar met een acceptabel bewijs van bv. kruidengeneeskunde en we lopen over naar het andere kamp! “Ongelovige” wil bij mij zeggen: zolang er geen aanvaardbaar bewijs is. Op die manier behoeft er geen tussengroep of tussenpersoon te zijn. (“Skepticus” lijkt achteraf toch een betere aanduiding).