Mocht er een reden zijn om opnieuw aandacht te besteden aan de tv-serie met Uri Geller, dan zal er een nieuw blogbericht verschijnen. Deze pagina zou veel te lang worden als we alle uitzendingen gaan bespreken. Het is ook niet de bedoeling om alle vertoonde trucs te gaan uitleggen. De trucs zijn niet paranormaal en ook niet gevaarlijk. Wie logisch nadenkt en de beelden meermaals nauwkeurig bekijkt, kan meestal wel achterhalen hoe het ongeveer werkt. Bovendien zijn er vast andere websites waar de geheimen worden onthuld. Wellicht heeft men daarom een voorkeur voor tweedehandstrucs.
======================================================

Ronald, dit lijkt mij de kern. (Het alomtegenwoordige criterium dat Randi vertegenwoordigt is ook niet het enige, Mark.) Deze ‘mentalist’ Geller verlegt alle normen van het fatsoenlijke verhaal. Fysiek goochelen (kaarttruc, behendigheidstruc) is mooi (en een vak met veel oefening), en ook net doen of je over bijzondere mentale gaven beschikt kan mooi zijn ((en gek genoeg soms ook waar zonder net doen alsof: denk maar aan de (vaak autistische) superrekenaars, en dat gegeven kan ook verwarrend zijn)).

Maar deze man doorbreekt een zekere code: je mag niet doen voorkomen dat dat ‘paranormale’ echt is. Dat doet hij steeds weer, zie hoe ie met zijn kop tegen die van Pauw leunt (om gedachten te lezen) in de uitzending van 25-01. Mensen in de goochelaarsbranche met een beetje goede smaak en kunde gruwen van zoiets.

Maar cynisch zou je kunnen stellen: hij gaat er mogelijk eerst maar vanuit dat de kijker (of elk ander mens) eerst dat paranormale geloof maar moet afleggen om zijn trucs te doorzien, met daarbij de instelling het tegenover iedereen in de wereld te willen opnemen (ook Randi, en succes doet minder ter zake dan rumoer). In die zin zou het dan zelfs de beste scepticus ter wereld zijn. (Maar hij zou dat dan wel eens mogen laten doorschemeren, en dat doet hij niet, voor zover ik weet, en dat maakt ook de sceptici begrijpelijk furieus.)

(Maar is hij daarbij nou veel slechter dan de bedenkers van een Gouden Kooi?) Kortom, hij past waarschijnlijk heel goed in een cynische wereld van bankproducten met een vlek : verkoop aan de domste het aantrekkelijkste aanbod.

En dan moeten we ook daaruit een conclusie trekken: het is en blijft dus wel ‘illusie’. (En in het geval van Geller is er weinig knaps aan, tenzij je er prat op wilt gaan ook nog een paar serieuze – maar onvoldoende kritische – wetenschappers om de tuin hebt weten te leiden, en dat vervolgens precies omgekeerd uitlegt, en verder veel weet van het vestigen en ophouden van een imago. Helaas zijn de media (bijna identiek aan het worden met wat de kijker wil) daar maar al te zeer in geïnteresseerd. Een hoop zelfbevlekking in die kringen met wederzijdse uitnodiging. Dat is wat je mijns inziens vooral ziet.

Helder(ziend)heid niet. Het spijt me, Ronald.

Want vertel mij eens. Wat is waarheid?
Is dat niet iets subjectief en datgene is wat jij jezelf voorhoudt als de waarheid.

Wat we bijv. 50 jaar geleden niet wisten weten we nu. Wat we nu niet weten, weten we over een (x) aantal jaren. Telkens passen we de werkelijkheid aan en er komt geen eind aan. We vervangen de ene waarheid voor de andere, totdat er weer een betere is waarmee we ons kunnen identificeren.

Veel uitspraken die ik hier lees zijn een invulling van jullie eigen identiteit.
Jullie zoeken erkenning, waardering en bevestiging in elkanders berichten en eigen geschapen waarheid. Dat is wat deze website inhoud, niets meer of minder.

Groetjes,
M

Voor tekeningen nadoen zijn er heel veel methoden. Zaadjes die groeien: op het filmpje dat ik zag werden een aantal zaadjes met een vinger gewreven en opeens zag je een ontkiemd zaadje ertussen. Iemand die de techniek beheerst om muntstukken en sigaretten uit andermans oren te halen, zou zoiets toch wel moeten kunnen, toch?

De wetenschap is tamelijk betrouwbaar, maar wetenschappers zijn gewend aan de natuur die niet liegt en collega’s die dat ook niet doen.

Uri Geller beweert dat hij olie en goud heeft gevonden, maar hij heeft daar naar mijn weten nooit enig bewijs voor geleverd. Hij beweert ook dat hij de Big Ben in Londen heeft laten stilstaan. Dat kun je op de site van SBS6 lezen. Die klok stond in 1989 inderdaad een paar uur stil vanwege een mechanisch defect, zoals wel eens vaker gebeurde. Maar dat had Uri niet van tevoren aangekondigd. Hij beweerde pas achteraf dat hij het had gedaan.

Hoe Robbert van den Broeke succes kon boeken, wordt elders op deze website in meerdere artikelen uit de doeken gedaan. Het stukje over de Fransman die hij zogenaamd opspoorde, had ik nog niet eerder gezien. Volgens Robbert bevond deze man zich in Parijs, maar in werkelijkheid woonde hij 400 km verderop in de buurt van Lyon. Het was al van tevoren bekend dat een Franse pensioenorganisatie over zijn adres beschikte. Ze wilden het aanvankelijk niet verstrekken in verband met de privacywetgeving. Na enig aandringen hebben ze het toch vrijgegeven, maar dat was niet aan Robbert te danken.