Comments on: Ilja Maso is onsterfelijk

By: Jeffrey Rocks

Jeffrey Rocks — Fri, 25 Sep 2009 23:12:21 +0000

Jan Willem Nienhuys,

Een paar van je uitspraken bij elkaar.

“Waarom is dit zo dom?”
“professor in de zweefkunde”
“egocentrische figuur”
“geestelijk gestoorden”

Waarom gebruik je dit soort woorden en zinnen?
Als je genoeg bewijs tegen zijn argumenten hebt uit bijvoorbeeld de natuurkunde, kun je dit niet presenteren zonder te laten weten wat jij van deze persoon en zijn meningen vindt?

Of is scepticisme niet gebaseerd op objectiviteit?

Met vriendelijke groet,
Jeffrey Rocks

Rocks.Jeffrey@gmail.com

By: (drs) herman van den hooff

(drs) herman van den hooff — Thu, 10 Sep 2009 20:41:57 +0000

heren,

AARDIGE DISCUSSIE TUSSEN U ONDERLING:IK ZOU BIJNA ZEGGEN SCHUIF AAN BIJ PAUW EN WITTEMAN(ELKE MAANDAG OP 1)goed voor de kijk-cijfer
met vriendelijke groet
herman van den hoof(joure)
h.vandenhooff@live.nl

By: A. Atsou-Pier

A. Atsou-Pier — Sun, 13 Jul 2008 07:39:31 +0000

Rubriek Actualiteiten op de site van de Hogeschool Geesteswetenschappen Utrecht

Nieuw op de literatuurlijst :
I. Maso, “Onsterfelijkheid, van twijfel naar zekerheid”
P. van Lommel, “Eindeloos bewustzijn; een wetenschappelijke visie op de bijna-dood-ervaring”

Daarachter beschrijvingen zonder een woord van kritiek. En zo hoort het ook in het hoger onderwijs, nietwaar ?

By: Jan Willem Nienhuys

Jan Willem Nienhuys — Sun, 02 Mar 2008 08:47:31 +0000

Ko je moet maar eens uitleggen wat je met telepathie bedoelt als je kennelijk opvat als iets anders dan ‘gedachten van anderen opvangen’.

De mediums die het meest furore maken zoals Char en Robbert van den Broeke vangen wel degelijk gedachten op van overledenen, althans dat beweren ze.

By: Ko van Dijk

Ko van Dijk — Sun, 02 Mar 2008 02:40:39 +0000

“waarom zou niemand (ook mediums) nou nooit de gedachten opvangen van iemand waar ze vlak naast zitten, terwijl allerlei mensen wel in detail gedachten kunnen opvangen van wildvreemde doden van ver weg en lang geleden?”

Het is precies andersom. Mediums vangen juist wel de gedachten op van de (levende) personen waar ze naast zitten maar zelden, of misschien wel helemaal niet, de gedachten van een overledene. Veel zogenaamde buitenaardse waarnemingen berusten op niet meer dan telepathie.

By: ragnar

ragnar — Sun, 24 Feb 2008 19:29:30 +0000

Indien mensen door het opdoen van subjectieve ervaringen (zoals bijv Sten Oomen haar uittredingen naar het Astrale Licht beschrijft)en er hierdoor van overtuigd raken dat er een hiernamaals bestaat, waar het leven in wat voor vorm of dimensie dan ook in onstoffelijke vorm,(wat dat ook maar mag inhouden), continueert, dan is dat hun waarheid en heeft het verder geen zin hier nog over te discussieren.
Natuurlijk kunnen levensbeschouwelijke vragen en antwoorden daarop niet wetenschappelijk getoetst worden, maar wetenschappers zijn zich toch ook wel weer bewust van het feit dat hoe meer ze ontdekken hoe meer ze zich beginnen te realiseren dat ze eigenlijk nog praktisch niets weten. Zeek zeker niet van het menselijk bewustzijn en alle mogelijkheden die dit bewustzijn omvat.
De kernvraag: What’s it all about”? En wat is waarheid? Tja,(m.i.) moet ieder dat voor zichzelf maar proberen uit te vinden, misschien zouden we het mysterie moeten omarmen i.p.v, ons er tegen te verzetten.
Deze hele discussie hierboven gevoerd is (m.i.)ook volkomen zinloos. Want waarom zouden subjectieve ervaringen door de wetenschap van tafel moeten worden geveegd, alleen slechts omdat ze niet meetbaar zijn door geavanceerde apparatuur en dus niet geregistreerd kunnen worden? Misschien omdat we deel uit maken van de schepping dragen we het geheim van de schepping ook in ons mee.(heb ik al eens eerder gepost, maar deze wijsheid (van wie weet ik niet meer) spreekt me (persoonlijk wel aan). Verder rest ons slechts nederig ons hoofd te buigen en te wachten wat er komen gaat, daarmee is onze rol als armzalige sterveling uitmakend van het grote geheel uitgespeeld.

By: Wouter

Wouter — Fri, 01 Feb 2008 20:09:33 +0000

Thomas gelooft, als Jezus hem de tekenen laat zien, maar nu lezen we op een andere plaats, dat een beetje carbolzuur de zaak een zetje in de goede richting kan geven. Zolang dit het geval kan zijn: pseudo-wetenschap! En doodgaan? Moeilijk te aanvaarden, daarom: een leven na de dood is toch maar de beste oplossing (ironisch, niet cynisch bedoeld)

By: Wim van Teeffelen

Wim van Teeffelen — Mon, 21 Jan 2008 17:53:58 +0000

In het grote geweld van al die wetenschappers of quasi-wetenschappers in deze lange discussie, moet ik tot mijn spijt lezen dat er wel erg gemakkelijk over de schrijfster Pearl Curran wordt heengewalst. Mag ik even opmerken dat Mrs. Curran een zeer, zeer getalenteerd schrijfster en verhalenverteller is die op briljante wijze de figuur van Patience Worth heeft gecreëerd in vele verhalen. Alle uitspraken over het werkelijk bestaan van deze romanfiguur en alle daaromheen gecreëerde occulte onzin komt allemaal van omstanders en criticasters. Er zijn geen uitspraken bekend van Mrs. Curran zelf, waarin ze dit soort zaken beweert. Voor zover we uit de historie kunnen opmaken is Mrs. Curran slachtoffer geworden van haar omgeving en is het niet zij geweest die deze omgeving heeft gecreëerd. Ze was een briljante, miskende schrijfster, die beter verdient dan in een broddelwerkje als dat van Maso te worden opgenomen!

By: Mik van Es

Mik van Es — Mon, 21 Jan 2008 01:13:12 +0000

1. Ik vind het positief dat Jan Willen Nienhuys aandacht aan het boek van Ilja Maso besteedt en het zo wat meer op een kritische manier onder de aandacht brengt, maar ik moet wel bekennen dat ik op grond van zijn stuk me niet een echt goed beeld kan vormen. Ook wekt het hier en daar de indruk wat vooringenomen te zijn. Maar goed, wie is perfect?

2. Wat ik in ieder geval een vooruitgang vind, is dat lezers en ook Ija Maso daar nu on line op kunnen reageren. Dat maakt het in ieder geval een stuk levendiger en leuker.

3. En als er dan nog wat meer mensen gaan reageren…

By: Rob Nanninga

Rob Nanninga — Sun, 20 Jan 2008 23:43:41 +0000

Ja, dat is een merkwaardig argument. Het was onder meer opmerkelijk dat Laurel Dilmen zich naar verluidt wist te herinneren wanneer een geloofsedict op het eiland Hispaniola werd gepubliceerd. Maso neemt blijkbaar aan dat er ook foutieve data in de Akasha archieven zitten en dat je een grote kans hebt om die eruit te trekken.

Het verhaal van Laurel Dilmen werd 20 jaar later door haar psychotherapeute Linda Tarazi in romanvorm gepubliceerd. Linda had haar leren kennen op een hypnosecursus waar men vorige levens probeerde boven te halen. Maso noemt Tarazi een parapsycholoog.