Print dit bericht
Skepsis wil genezers Millecam laten vervolgen
Door Gerrit Jan van 't Land – 29 November 2007
Gerard Hamer vraagt namens Skepsis om vervolging
Rechtszaak op 30/11/2007 – 9.00 uur bij Gerechtshof in Amsterdam
De strafpleiter Gerard Hamer tekent a.s. vrijdag 30 november voor het Amsterdamse Gerechtshof namens de Stichting Skepsis bezwaar aan tegen de beslissing van het OM om het medium Joke Damman (‘Jomanda’) en de alternatieve artsen Jos Koonen en René Broekhuijse niet te vervolgen voor de dood van Sylvia Millecam. Ook de Vereniging tegen de Kwakzalverij beklaagt zich hierover bij de rechter. Skepsis vraagt de rechter in een zgn ‘artikel 12-procedure’ om het OM te dwingen alsnog strafvervolging in te stellen tegen het drietal alternatieve behandelaars.
De Stichting Skepsis stelt regelmatig paranormale onzin aan de kaak – zeker als personen en instellingen met gezag misbruik maken van hun positie of als zwakkeren het slachtoffer zijn.
De zieke Millecam werd het slachtoffer van een slechte behandeling bij therapeuten die zij vertrouwde: foute diagnose, geen behandeling tegen kanker, geen samenwerking met specialisten en een gruwelijke laatste levensmaand. Skepsis vindt dat de behandelaars hierover voor de strafrechter verantwoording moeten afleggen, net zoals iedere andere arts en behandelaar dat zou moeten die verwijtbaar fouten maakt met ernstige gevolgen. Dat Millecam graag wilde horen dat zij geen kanker had doet niet ter zake – zij vertrouwde op haar behandelaars, maar die bleken het bij het foute eind te hebben. Skepsis vindt het belangrijk dat mensen worden beschermd tegen gevaarlijke en onzinnige behandelingen. Straf voor behandelaars die ernstige en verwijtbare fouten maken hoort daar bij.
Juridisch gezien is Skepsis van mening dat Millecams recht op leven is geschonden. Volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens moet Nederland het recht op leven van zijn onderdanen beschermen. Dat houdt ook bescherming in tegen incompetente behandelaars en eigen onwetendheid. Bovendien moeten de verdragsstaten bij een verdachte dood of ernstig lijden grondig nagaan wie er verantwoordelijk is. Ook daarin is het OM tot nu toe schromelijk tekort geschoten. Het OM geeft zo feitelijk aan alternatieve genezers een ‘license to kill’. Skepsis wil dat de rechter daarom het OM dwingt om strafvervolging in te stellen. Dan kan de strafrechter toetsen in hoeverre de behandelaars in de fout zijn gegaan. De tuchtrechter heeft al vastgesteld dat de artsen verkeerd gehandeld hebben.
29 November 2007 om 16:47
Ik zou zeggen: terecht!
29 November 2007 om 17:27
Jomanda had nooit moeten adviseren wat ze adviseerde, maar Sylvia koos haar zelf uit. Als ik besluit om naar mijn vriendin te luisteren die zegt: je moet zus en zo doen, dan is dat een eigen keuze. Zelfs als ik die vriendin betaal voor haar adviezen en middelen.
Van de andere kant vind ik het goed dat er aangedrongen wordt op kwaliteitscontrole, mensen noemen zich maar al te gemakkelijk medium of doorgeefluik van het goddelijke.
Maar er zijn genoeg reguliere artsen die precies dezelfde kapitale blunders begaan. Dus zelfs als je voor de alternatieve sector genoeg officiële waarborgen invoert, heb je net zoveel kans als in de reguliere sector op medische fouten. Zelf voel ik er ook voor artsen én alternatieve adviseurs aan proeven van bekwaamheid te onderwerpen, laten we zeggen om de vijf jaar. Veel artsen adviseren verkeerd met schadelijke en soms dodelijke afloop. Tegen dit soort kwakzalverij mag de VTDK en Skepsis zich dan ook inzetten. Ik begrijp dus eigenlijk niet waarom deze twee verenigingen nooit eens een actie tegen iets ‘reguliers’ beginnen.
29 November 2007 om 17:47
Dit is weer een perfect voorbeeld van het Nederlandse “vingertje”. Alles en iedereen die boven het maaiveld uitsteekt moet gekortwiekt worden.
Silvia heeft haar eigen keus gemaakt en het is niet meer dan fatsoenlijk deze keus te respecteren. Ook als stichting Skepsis. Om jullie gelijk te halen moeten wonden bij ouders en vrienden weer worden opgehaald. Dit moraliserende gedrag is typisch Nederlands. Waar bemoeit deze Stichting zich eigenlijk mee. Mijn vader is overleden door medische fouten die de reguliere medici hebben gemaakt en hij was kerngezond. Dus als jullie je vingertje willen opsteken, ga daar dan eens kijken en stel dat soort medische fouten aan de kaak.
29 November 2007 om 19:26
Als iemand er zelf voor kiest, waarom bemoeien jullie je er eigenlijk mee. Ik vind dat eigen keuze boven alle recht staat.
Het is zowieso al idioot dat iemand anders een rechtzaak kan aanvragen.
Laat iedere andermans keuze en hou eens op met mensen te veroordelen als ze een andere keuze hebben.
Jullie kunnen iets belachelijk vinden, maar Sylvia niet. Wie zijn jullie dan om te oordelen.
Het wordt hier in Nederland met de dag erger. Belachelijk gewoon. Ik denk dat ik jullie maar eens ga aanklagen. Er zal allicht een wetje zijn in nederland waar dat mee kan.
Jullie kunnen wel een kritische kijk hebben op bepaalde dingen, dat mag, maar veroordeel de keuze van MENSEN niet. Bah ik heb er geen woorden voor.
29 November 2007 om 20:25
Een aantal van de hierboven geuite meningen komen neer op ‘ze wilde het zelf’. Ook bij e-mails aan de stichting (een stuk of 14) werd dat gesteld (naast het argument: maar echte dokters doen ook wel eens iets fout). Dat is ook de mening van het OM dat in zijn sepotbeslissing schreef:
“Het is aannemelijk dat de behandelaars de ziekte waaraan S. Millecam leed niet (meer) als zodanig hebben benoemd.
Deze opstelling lijkt echter het gevolg te zijn van het door patiënte zelf ontkennen van de ziekte…”
Korter geformuleerd: “S.M. ontkende zelf dat ze kanker had, en daardoor zeiden de behandelaars hetzelfde.”
Hier zit het ‘u vraagt wij draaien’-model achter van de geneeskunde; de behandelaar heeft geen enkele eigen verantwoordelijkheid.
Er blijft dus over ‘eigen schuld dikke bult.’
Zo ken ik er nog wel een paar:
1. student sterft tijdens ontgroeningsritueel. Hij wou zelf bij die club. Eigen schuld dikke bult.
2. aantrekkelijk geklede vrouw wordt verkracht. Geen vervolging, zelfs als bekend is wie het gedaan heeft en er getuigen zijn. Immers: eigen schuld dikke bult.
3. iemand maakt op straat een opmerking naar enkele vandalen en wordt doodgeschopt.
“De agressieve opstelling van die vandalen lijkt echter het gevolg van het door het slachtoffer zelf entameren van het ongewenste gespreksonderwerp.” Eigen schuld dikke bult.
4. U gaat op wintersport, en breekt een been bij het skiën. Uw verzekering zegt: u wilde toch zelf skiën? Eigen schuld dikke bult. Wij betalen niet uit.
Er is nog wel meer over te zeggen (lees het klaagschrift zelf) maar de reden waarmee de officier seponeerde is heel erg zwak.
Er gebeuren natuurlijk heel wat dodelijke ongelukken, maar justitie hoort altijd goed na te gaan of daar opzet of grove nalatigheid of onwettig handelen een rol heeft gespeeld.
29 November 2007 om 20:33
Een tweede opmerking. IGZ had aanvankelijk aangifte gedaan. Daarop werd geseponeerd. Het had dan op de weg van IGZ gelegen om zelf een artikel-12 procedure te starten. Maar dat zou de figuur hebben opgeleverd van de ene staatsinstelling (IGZ) die procdeert tegen de andere staatsinstelling (OM). Daar hadden ze geen zin in.
29 November 2007 om 20:52
Ik vind dat als een ieder voor alternatieve genezing kiest, je dat uit vrije wil doet. Ik weet ook mensen die er niet meer zijn vanwege de chemo kuren die ze gehad hebben. Wat is dat toch hier in Nederland, mag men echt niet meer zelf kiezen wat voor medicijnen men wil of juist niet wil. Laat het toch rusten. Jullie krijgen Sylvia er niet mee terug, en ze heeft hetzelf gewild. Ik geef ze nog groot gelijk, beter zo dan ziek van de chemoos en het misschien ook niet redden.
Ook artsen maken fouten, maar ook dat zijn mensen toch????
Ik heb niet veel verstand van rechtszaken maar ik wilde toch mn mening geven.
Misschien is dit een verzekeringszaak????? Tegenwoordig ben je alleen goed als je betaal, owee als het op een uitkering uitkom, dan moet alles bij een notaris geweest zijn.
29 November 2007 om 21:57
Sylvia Millecam koos uit vrije wil voor een alternatieve behandeling. En?
Dat geeft nog steeds niet iemand die zichzelf “behandelaar” vindt het recht om dan maar tegen haar te zeggen dat ze geen kanker heeft, en dat het zonder behandeling allemaal goed komt. Die mensen hadden een zekere verantwoordelijkheid naar Millecam, die hebben ze niet genomen en daardoor is ze dood. Daar moet justitie naar kijken, dat kan niet zomaar geseponeerd worden.
En “alternatieve genezing”, laat me niet lachen. Er genezen wel eens mensen ondanks hun alternatieve behandeling, ja…
En liever dood dan een chemokuur en nog vijftig jaar of zo ouder worden? Onzinnig.
29 November 2007 om 22:45
Een regelrechte belediging van Sylvia Millecam. Ik begrijp nu dat ik, naast een euthenasie verklaring en een testament ook nog in een verklaring moet laten vastleggen dat ik zelf uit eigen vrije wil een keuze heb gemaakt inzake mijn eigen behandeling?
Jammer, erg jammer dat deze stichting zich belachelijk maakt door dit soort fundamentalisme.
29 November 2007 om 22:52
Ik ben heel blij met deze actie. Mensen die beweren dat Sylvia Millecam zelf heeft gekozen slaan de plank deels mis. Ik betwist zeer zeker niet de eigen verantwoordelijkheid van mensen, die hebben we altijd. Maar leef je eens in in de situatie van iemand die het vreselijke bericht heeft gekregen kanker te hebben.
Veel mensen maken dan de “ontkenningsfase” door, men is zo bang voor de diagnose dat de patient graag gelooft dat er niets aan de hand is. Ook labiliteit en goedgelovigheid kunnen hierbij een rol spelen.
Jomanda, en geloof me, ik ken haar héél goed, heeft misbruik gemaakt van haar (vertrouwens)positie, ze had NOOIT mogen zeggen dat Sylvia Millecam geen kanker had, dat is niet aan haar. Ze is onbevoegd op de stoel van de arts gaan zitten. En Sylvia is erin getrapt.
Ik hoop dat het recht zal zegevieren. Het wordt tijd dat er paal en perk wordt gesteld aan dit soort zeer schadelijke praktijken. Sylvia is niet het enige slachtoffer van Jomanda, ik ken er jammer genoeg meer. Allemaal hele lieve goedgelovige mensen die een sprankje hoop hoopten te vinden. Ik vind het nogal bot om dan te schemeren met de eigen verantwoordelijkheid. Als je ernstig ziek bent ben je overwelmd door emoties. Ben je beïnvloedbaar. Dit had mevrouw Damman zich moeten realiseren.
Op zich sta ik niet negatief tegenover alternatieve genezers, begrijp me goed, maar het moet ALTIJD samengaan met een reguliere behandeling indien het ernstige ziektes betreft. Natuurlijk is de reguliere behandeling voor kanker niet plezierig, in tegendeel, maar wel de enige manier om te genezen. Net als een gebroken been, dan ga je ook niet naar de magnetiseur of homeopaat maar naar de EHBO voor een gipsbeen in kleur naar smaak
Een integere alternatieve genezer had Jomanda geadviseerd om zich zowel regulier als alternatief te laten behandelen. En het is niet aan Jomanda om een diagnose te stellen zonder enige medische scholing.
29 November 2007 om 23:15
Ik ben verbaasd over de reacties op dit artikel.
Natuurlijk hebben mensen een eigen verantwoordelijkheid voor hun doen en laten, dus ook in de keuze van hun behandelaars bij ziekte. Maar die verantwoordelijkheid heeft in het geval van heel ingewikkelde zaken ook zijn grenzen, zoals bij levensbedreigende ziektes. We kunnen onszelf niet diagnosticeren en behandelen wanneer we kanker krijgen, daarvoor zijn specialisten nodig. We mogen verwachten dat die specialisten terzakekundig zijn want we leggen ons lot voor een aanzienlijk gedeelte in hun handen. In dit proces neemt de behandelaar een gedeelte van de verantwoordelijkheid over. Het argument: ‘ze koos er zelf voor’ gaat dus niet op.
Het argument ‘reguliere genezers maken ook fouten, dus ze zijn net zo erg als alternatieve genezers’ is gebaseerd op onkunde over de verschillen tussen reguliere en alternatieve geneeskunde.
Reguliere geneeskunde is gebaseerd op evidence-based-medicine. Onderzoek leert ons hoe, wanneer en in welke mate een behandeling werkzaam is. Deze conclusies volgen uit dubbel-blind gerandomiseerde onderzoeksopzetten. Alleen op die manier is het mogelijk ware kennis over werkzaamheid van een behandeling te vergaren.
Reguliere geneeskunde is niet de ‘be all and end all’ die we graag zouden wensen. Veel ziektes kunnen niet of nauwelijks worden behandeld; uiteindelijk sterft ieder mens, behandeld of niet. Dokters zijn mensen en maken fouten. Maar de successen van de reguliere geneeskunde zijn aantoonbaar en meetbaar. De praktijk van reguliere geneeskunde is gebaseerd op harde kennis en daar waar harde kennis ontbreekt (zoals bij het fenomeen van het placeboeffect) durft de reguliere geneeskunde toe te geven dat men in het duister tast.
Alternatieve genezers baseren zich bij voorkeur níet op onderzoeksresultaten uit de reguliere geneeskunde. Zij baseren zich op anekdotische bewijsvoering, bovennatuurlijke verklaringen, onbewezen behandelingen en magische drankjes. Dat was in 18e eeuw, toen de geneeskunde nog in de kinderschoenen stond, misschien acceptabel, maar wanneer er een gigantische hoeveelheid onderzoeksresultaten over de werkzaamheid of onwerkzaamheid van behandelingen beschikbaar is, dan is het misdadig wanneer alternatieve genezers toch blijven volharden in hun futiele praktijken.
Het is daarom terecht dat Skepsis aandringt op vervolging van de behandelaars van Millecam. Dit heeft niets met opgeheven vingertjes te maken, maar met een oprechte verontwaardiging over de laksheid van de Nederlandse overheid ten opzichte van alternatieve genezers.
29 November 2007 om 23:34
Ik begrijp deze reacties niet helemaal. Het doet volstrekt niet ter zake van S. Millecam zelf dacht, vond en wilde. Gelukkig is er vrije meningsuiting in Nederland, desnoods tot de dood erop volgt.
Waar het om gaat zijn de medisch adviseurs. Als iemand borstkanker heeft dien je dat te melden, of de patient het wil horen of niet. Wat de patient verder met deze informatie doet moet zij zelf weten. Als je borstkanker niet van een paasei kunt onderscheiden dien je te zwijgen tegen een patient over dit onderwerp. Als je dat niet doet en je gebrek aan kennis zorgt voor schade aan de patient, ben je verantwoordelijk voor deze schade. In dit geval hebben “medisch” advisers zonder gedegene medische kennis over een onderwerp gesproken waar ze geen verstand van hebben en er is een dode gevallen. Geef een onafhankelijk rechter de kans om te bepalen of deze lieden schuldig zijn, dus zorg voor vervolging. Goede zaak Skepsis!
30 November 2007 om 00:37
“Het is aannemelijk dat de behandelaars de ziekte waaraan S. Millecam leed niet (meer) als zodanig hebben benoemd.
Deze opstelling lijkt echter het gevolg te zijn van het door patiënte zelf ontkennen van de ziekte…”
Korter geformuleerd: “S.M. ontkende zelf dat ze kanker had, en daardoor zeiden de behandelaars hetzelfde.”
Het bovenstaande kan al niet kloppen want het berust op een veronderstelling.
‘aannemelijkheid’ heeft de nodige juridische draagkracht maar het woord ‘lijken’ behelst ook een bepaalde mate van onzekerheid. Nou is de vraag of een onzekerheid kan worden omgezet naar zekerheid (zeker weten
, iets wat Skepsis nodig lijkt te hebben voor dit juridisch geschil.
Skepsis meent dit eigenhandig voor Silvia te kunnen doen door vast te stellen dat ze ontkende dat ze kanker had.
a) hoe durft skepsis dit (eigenhandig) te doen ????
b) heeft siliva daadwerkelijk altijd haar ziekte ontkend en zo nee, in welke fase dan niet en in welke fase dan wel
Het eerder genoemde ‘u vraagt wij draaien-model’ is mijns inziens een denegrerende vertaling van datgene wat er daadwerkelijk gebeurd is.
En diezelfde minachting jegens de alternatieve gezondheidszorg zal waarschijnlijk zijn oorspronkelijk frustratie vinden in het steeds meer falen van de reguliere gezondheidszorg en het opkomen vd alternatieve gezondheidszorg. Het is jammer dat deze beide manieren van zorgen niet hand in hand willen gaan, en met name niet gezien van 1 kant. En waarom: MACHT en bang zijn van haar voetstuk te vallen waar ze eigenlijk al mee bezig is.
En dan nog iets: Skepsis zou zich ook op een ander punt beter kunnen laten informeren. Ze had kunnen weten dat jomanda altijd een oproep doet om regulieren artsen overal bij te betrekken en deze niet uit te sluiten.
Wat ik me afvraag:
Heeft skepsis al de moeite gedaan om zelf bij Jomanda ten rade te gaan ipv meteen juridisch de aanval te kiezen (iets wat mogelijk uit onmacht gechiedt). Heeft ze dat bijv ook bij de familie van Silvia gedaan en zich daarnaast zich bovenal afgevraagd wat dit met deze mensen doet of is ze dan toch puur uit eigenbelang bezig.
“Er is nog wel meer over te zeggen (lees het klaagschrift zelf) maar de reden waarmee de officier seponeerde is heel erg zwak”
Het zou inderdaad mogelijk zwak kunnen zijn als skepsis met feiten boven tafel zou kunnen komen die het OM ten tijde vd eerdere uitspraak over het hoofd zou hebben gezien.
Maar door de door mij reeds hierboven genoemde verdraaing van skepis maakt ze zichzelf alleen maar belachelijk en dit over het hoofd van jomanda, silvia en haar familie.
En dit allemaal in het belang van gedupeerden die zich inlaten met alternatieve gezondheidszorg ? Voor mij is ze er niet in geslaagd om dit aannemelijk te maken.
Ik ben benieuwd was Skepsis doet met onvolkomendheden in de reguliere gezondheidszorg…want fouten worden overal gemaakt. Regulier of niet-regulier. Iedereen die het nieuws volgt kan dit weten. het kaf dient inderdaad van koren te worden gescheiden maar dan wel op een eerlijke en positieve wijze.
Opzet of nalatigheid of opzettelijke nalatigheid ? Ik kan dat bij jomanda niet bespeuren maar als ik tussen de regels van deze stichting skepsis doorlees dan gaat het weer om het zoveelste gevecht en machtspelletje tussen regulier en alternatief. Maar goed ,dat is moeilijk te bewijzen. Het feit blijft wel dat de eerdere genoemde mensen er wel de dupe van zijn.
Is het voor jullie nu echt de moeite waard om oude wonden open te halen ?
30 November 2007 om 01:25
@ Nick
De citaten waarmee u uw bijdrage begint, waren een samenvatting van het standpunt van het OM, dat u naar het schijnt ten onrechte aan Skepsis toeschrijft. Lees het klaagschrift nog eens goed.
Fouten worden inderdaad overal gemaakt. Maar je mag wel van artsen eisen dat ze die proberen te vermijden. Dat is niet het geval wanneer een arts met behulp van elektro-acupunctuur meent te kunnen vaststellen dat een patiënt geen borstkanker heeft, want deze methode is 100% onbetrouwbaar. Met zo’n apparaat kun je geen A van B onderscheiden (ongeacht wat A en B zijn). Je kunt net zo goed een muntstuk opgooien. Daarom zou het gebruik van zulke alternatieve diagnostische apparatuur volgens mij beter verboden kunnen worden. Het risico dat de diagnose niet klopt, is veel te groot.
30 November 2007 om 07:05
Anja Toetenel schreef hierboven dat Jomanda meer slachtoffers heeft gemaakt. Ik heb Jomanda destijds bij haar wekelijks radiouurtje -toen nog op Radio 192- een patiente op zeer hardnekkige manier horen verwijzen naar een van de met haar samenwerkende artsen uit Millingen. Ze liet de patiente absoluut geen keus en beweerde dat de Goddelijke wereld die opdracht doorgaf. Anders zou de patiente niet van haar klachten afkomen.
Dat dominante gedrag heeft Jomanda ook getoond tijdens de alternatieve zorgbehandeling van Sylvia Millecam, aldus het rapport van de IGZ. Al die tijd kon Jomanda aan strafvervolging ontkomen. Goed dat Skepsis daarom een art. 12 procedure heeft ingezet.
30 November 2007 om 07:18
Het lot voltrok zich, denk ik, bij Sylvia. Ik denk dat zij niet wilde weten dat ze borstkanker had, ze was zo’n levenslustige vrouw! Ze zocht dat wat ze wilde horen en ze was (is aan de andere kant) een temperamentvolle, eigenzinnige en misschien ook koppige vrouw die zich niet wilde onderwerpen aan de harde behandelmethoden op borstkanker.
Zelf zou ik ook geen chemotherapie willen, veel mensen overlijden dan als nog en je wordt er vreselijk ziek van. Ik zou berusten in mijn lot, we sterven toch allemaal! Er is ook nog zo iets als natuurlijke beschikking, de een sterft jong, de ander oud. Wij mensen hebben niet het laatste woord, misschien was het gewoon haar tijd.
Wel vind ik het dus goed als er flink gemaaid wordt in de alternatieve én in de reguliere sector, want ‘genezers’ gaan te onzorgvuldig met cliënten om.
30 November 2007 om 09:44
Ik wil hierbij nog even reageren op de reactie van Peter Hoogerbrugge. De arrogantie die uit deze reactie naar voren komt is spreekwoordelijk voor de arrogantie van de reguliere geneeskunst. Iets is alleen waar, als het wetenschappelijk aantoonbaar of meetbaar is. Dit is een dermate gevaarlijke uitspraak dat ik deze niet voor mijn rekening zou durven nemen. Want gelooft U in God, Allah, Jehova, e.d. ? Is het dan wetenschappelijk bewezen dat deze mensen, energieën, of wat dan ook bestaan ? Nee, en met uw uitspraak dat alleen het wetenschappelijk meetbare en aantoonbare waar is, kwalificeert U miljarden mensen over de hele wereld als goedgelovige sukkels.
Ik weet niet of of U de discussie volgt die nu gaande is over de vele medische fouten die er worden gemaakt in de reguliere geneeskunst. Per jaar sterven er in Nederland, 2005, 817 mensen door een verkeersongeval en sterven er ruim 3.000 mensen door medische fouten in Ziekenhuizen e.d. Deze cijfers zijn wetenschappelijk meetbaar en aantoonbaar. Zoals ik al eerder schreef; ik heb van dichtbij “mogen” meemaken wat het is om een gezond iemand door medische fouten en laksheden te verliezen.
Als iemand bewust kiest om via alternatieve weg aan zijn/ haar genezing te werken, dan is dat de keus van deze persoon en hebben wij die keuze te respecteren. Doe je dat niet, dan repecteer je iemand niet als mens en dit intolerante gedrag heeft al tot veel problemen in de wereld geleid.
Het argument dat Silvya de keuze heeft gemaakt in een vlaag van ontkenning is een aanname waarbij haar gezonde verstand in twijfel wordt getrokken. Dit op zich is al kwalijk.
Het moraliserende gedrag van de reguliere geneeskunst moet eens stoppen. Het feit echter dat Skepsis toch weer opnieuw deze kwestie denkt te moeten oprakelen, geeft mij weinig hoop terwijl ik er van overtuigd ben dat alternatief en regulier goed samen kunnen gaan.
30 November 2007 om 10:04
Reguliere artsen gebruiken geen diagnostische methoden waarvan vaststaat dat ze volstrekt onbetrouwbaar zijn. Veel alternatieve behandelaars doen dat wel, tegen beter weten in, omdat ze een dogmatisch geloof aanhangen. Ze zijn ook niet bereid om aan te tonen dat ze A van B kunnen onderscheiden.
Het feit dat zulke alternatieve behandelaars erin slagen om patiënten te overtuigen van de waarde van hun diagnostische methoden, rechtvaardigt niet het gebruik ervan.
30 November 2007 om 10:31
Rob, heeft de wetenschap onderzocht of die diagnostische methoden onbetrouwbaar zijn ? Of geeft de wetenschap het geluid weer wat de pharmaceutische industrie graag wil horen ? Het feit dat grote pharmaceutische bedrijven de wetenschappelijke onderzoeken van universiteiten financiert, is op zich al een zorgelijke ontwikkeling.
Dat dit naar goedgelovige mensen wordt geventileerd als het enige ware is net zo zorgelijk als de alternatieve genezers die je gras laten eten.
Hoe hebben we dan al die eeuwen overleefd zonder de aspirine van Bayer of de softenon tabletjes zodat we niet meer misselijk waren ’s morgens ?
Waar het hier echter om gaat is dat iedereen vrij is om zijn of haar keuzes te maken en dat er geen Stichting hoeft te zijn die ongwvrgd oude koeien uit de sloot haalt met alle verdriet en pijn die het voor familie en vrienden met zich meebrengt
30 November 2007 om 10:58
@Nick
Vaak hoor je dat de reguliere geneeskunst arrogant zou zijn. Gebrek aan bescheidenheid is echter eerder iets wat kenmerkend is voor de alternatieve sector. De werkzaamheid van een middel of methode zorgvuldig onderzoeken vindt men daar niet nodig, men weet toch al dat het werkt. Bovendien beweert men ook nog vaak een directe verbinding te hebben met allerlei hogere machten.
En Jomanda wast haar handen in onschuld. Kan zij er wat aan doen dat zij ´door kreeg´ dat het niet om kanker ging? Zij dient niet vervolgd, doch opgenomen te worden.
30 November 2007 om 11:36
@erik
Wat ware kennis is, is een filosofische discussie. Dit is niet de plek hiervoor. Ook lijkt een vraag over mijn al dan niet beleden geloof geheel buiten de zaak Millecam te staan. Het gaat hier over praktijken van alternatieve genezers.
De ‘wetenschap’ (ik praat hier nu over de methodische kant) is een geheel van regels en praktijken die in de loop van eeuwen is opgedaan. De vraag was altijd: hoe kunnen we er zo zeker mogelijk van zijn dat onze kennis het dichtst bij de objectieve waarheid ligt. De strenge methodische regels die hieruit zijn ontstaan hebben hun waarde bewezen. Natuurlijk bestaat er heel veel kennis die niet voldoet aan die strenge eisen (bijvoorbeeld onze dagelijkse ervaring) en daar kunnen we heel vaak goed mee functioneren. Maar hoe ‘waar’ is die dagelijkse kennis? Alleen door het structureel uitsluiten van storende of vervuilende factoren kunnen we die vraag beantwoorden, en dan zijn we bezig met wetenschap.
De strenge methodische benadering wordt bijna nooit gekozen door alternatieve genezers. En de enkele keer dat het wel gebeurt, zijn de resultaten bedroevend. Keer op keer worden er ‘a posteriori’ verklaringen gezocht voor de tegenvallende resultaten van dergelijk onderzoek. In zo’n geval plaatst de alternatieve onderzoeker zich buiten de wetenschap en wordt hij verhaaltjesverteller. Leuk en entertainend, maar zijn resultaten worden er niet ‘waar’der van.
Is het arrogant om voor jezelf als wetenschapper strenge eisen te stellen aan de kwaliteit van je werk en die eisen dan ook van andere onderzoekers te verlangen? Nee, denk ik. Graag zou ik dus zien dat er in deze discussie niet op de man wordt gespeeld door mij van arrogantie te beschuldigen, maar dat we het bij argumenten houden.
Als Erik beargumenteerd kan aangeven waarom het noodzakelijk is om strenge methodische eisen los te laten en wat de waarde van die behaalde resultaten dan zijn, dan hebben we een discussie. Wie weet, ziet hij kans alle sceptici van zijn gelijk te overtuigen.
30 November 2007 om 12:17
@Herman Dat is inderdaad nog maar één van de vele trieste gevallen die mij bekend zijn. Zo heeft mevrouw Damman tijdens datzelfde radio uurtje op zondagavond tegen een jonge vrouw gezegd waarbij net kanker was geconstateerd dat ze geen kanker had en dat chemotherapie niet nodig was. De vrouw geloofde Jomanda, we willen allemaal geloven dat we gezond zijn. Het is juist aan de arts/behandelaar om patienten te begeleiden in de acceptatie van ziekte en het bijstaan in de behandeling.
De vrouw kreeg geen chemotherapie en overleed een paar maanden later, ze liet jonge kinderen en een jonge vader achter. De kans op genezing als ze wél chemotherapie had ondergaan was héél groot geweest, meer dan 90%! Met dank aan de “goddelijke wereld”…
En zo zijn er vele voorbeelden, ik hoop echt dat deze dame nu de dans niet ontspringt. Zelfs al zou ze over gaven beschikken, hetgeen ik betwijfel, maar dat is een ander verhaal, dan is ze eens en te meer verantwoordelijk voor de mensen die ze ‘behandelt’
Wat arrogantie van de reguliere geneeskunde betreft: hieraan maakt Jomanda zich ook schuldig door zonder enige opleiding te beweren dat Sylvia Millecam geen kanker had terwijl meerdere artsen haar hebben gediagnostiseerd en unaniem tot de conclusie kwamen dat Sylvia kanker had. Het is heel arrogant te denken dat je het als ongeschoold “medium van de goddelijke wereld” beter weet dan artsen die hiervoor jaren hebben gestudeerd en ervaring hebben opgedaan in levensbedreigende ziektes.
30 November 2007 om 12:24
@Frans
de pers heeft jomanda’s woorden verdraaid en silvia wilde zelf niets van reguliere behandelingen hebben.
dat is haar keuze.
Een arts die silvia heeft geholpen zei dat ze geen kanker had, maar een bacteriële infectie. Niet jomanda ! (Hij blijkt al eerder en vaker in de fout te zijn gegaan).
En over arrogantie gesproken: er zijn reguliere artsen die zich verschuilen zich achter hun titel. Dingen die misgaan door toedoen van deze artsen worden verzwegen. Mensen die na een chmeokuur genezen zijn verklaard en weken later vol uitzaaiingen ziten, zijn niet te tellen met een begrafenis als gevolg. Daar hoor je niets over.
Het komt mij nogal makkelijk over om mensen zo op te laten nemen op basis van (bewust) verdraaide informatie. Dat is volgens mij ook strafbaar.
30 November 2007 om 12:58
Peter,
Het is niet de bedoeling de discussie op de man te spelen. Ik zie echter in de reactie een soort van beroepsblindheid wat andere meningen of zienswijzen niet toestaat. De medische wetenschap heeft de waarheid en daar valt niet aan te tornen. Dit kan voor beide zijden gelden.
De huidige medische wetenschap is echter een wereld geworden waar het grote geld regeert. Een wereld die op zichzelf staat. Men ontwikkeld en onderzoekt om te ontwikkelen en te onderzoeken. Niet om een “probleem” op te lossen.
Het is af en toe schokkend te horen hoeveel invloed de pharmacie heeft in onze samenleving. Medicijnen met zware bijwerkingen worden toch op de markt gezet zonder eerst zorgvuldig te zijn onderzocht. Zie Softenon. Waar blijft dan de strenge methodische eis !? Nee, er kon veel geld verdiend worden en dus wordt het op de markt gezet. Waar blijft de strenge methodische eis bij de medicijnen die in de 3e wereld worden gedumpt als ze in de westerse wereld niet meer verkocht mogen worden !? Gelden voor dat soort landen andere regels ?
Hoe kan het dat producten als Advil in de VS op de zwarte lijst staan en hier nog vrij verkocht worden ? Zijn de eisen hier anders ?
Deze zogenaamde strenge eisen hebben dus weing zin als ze verschillen van land tot land. De alternatieve geneeswijze heeft echter niet van zulke grensgebonden beperkingen ! Hoe komt het eigenlijk dat de alternieve geneeswijzen zo sterk in opkomst zijn ? Misschien zit er dan toch een kern van waarheid in ?
Deze discussie gaat echter niet om het loslaten van de strenge methodische eisen maar of iemand het recht heeft zelf te mogen beslissen welke wijze van behandeling hij of zij wenst. Dat is ook de reden waarom ik het geloof er bij haalde; iedereen is vrij in zijn of haar keuze en iedereen die daaraan wil tornen zonder ook maar partij te zijn is sterk moraliserend bezig. Dat is iets wat ook deze Stg. moet accepteren.
30 November 2007 om 13:34
REDACTIONELE MEDEDELING
=================================================
Er is niets op tegen om kritiek te hebben op de farmaceutische industrie. Maar het is de bedoeling dat hier gereageerd wordt op het bericht van Gerrit Jan van ‘t Land en het klaagschrift van Skepsis. Als we er allerlei andere misstanden bij gaan halen, wordt deze pagina veel te lang. Daarom zal ik irrelevante berichten in het vervolg inkorten of schrappen.
Groeten,
Rob Nanninga, webmaster
===================================================
30 November 2007 om 14:00
Rob,
Niet iedere alternatieve genezer ‘hangt’ aan een dogmatisch geloof, vele reacties zijn ook gebonden aan het 1 of het ander. Maar wat ik wel mis, dat het ook mensen zijn, net als jij en ik. Veel alternatieve genezers zien een totaalbeeld van hun client, de dokter alleen het lichamelijke.
Het lijkt de middeleeuwen wel weer!! Vervolgingen ect.
Wat ik graag zou horen is wat SYlvia hier van zou vinden, die zou wel enorm boos en onrustig zijn!! Respect,iemands vrije wil om te kiezen worden hier erg geschaadt en waarom? omdat velen niet bij het werk van een alternatieve genezer kunnen, ze zien het niet, dus is het voorbaat al verkeerd.
Spreken over doden is uit den boze, vooral als zij al aangeven heeft dat alles wat ze deed, uit vrije wil was.
En het is nu jaren na haar dood nog steeds het gesprek van de dag!! Ik heb medelijden met Sylvia dat zij ons nu niet op de hoogte kan brengen van de waarheid. Maar in het reguliere is ook veel mis, maar daar hoor je niet zoveel over, want ach, zij hebben ervoor geleerd en hebben de diploma’s. Maar wat de mensen vergeten is, wat een lange weg een alternatieve genezer moet aflopen om dat gene te kunnen wat zij nu uitvoeren. Puur uit levenservaringen, de dokters uit boeken!!
En net zoals in het reguliere, zitten in het alternatieve circuit ook onzuiverheden. Net zoals bij ons als de ‘gewone’ mens. Maar ja, er moet er toch 1 de zondebok zijn voor iemands dood!!
30 November 2007 om 14:34
@ RavenSpeaks
Lees nog eens in het rapport van de inspectie hoe Sylvia Millecam gruwelijk aan haar einde kwam (vanaf pagina 56). Denk je werkelijk dat ze het ook zo had gewild als ze de juiste informatie had gekregen? Zelfs al wilde ze mishandeld worden, dan is dat nog geen vrijbrief voor een behandelaar om die wens te vervullen. Het klaagschrift is niet gericht tegen Sylvia Millecam, maar tegen behandelaars zoals de basisarts Jos Koonen, die zich op de contactpagina van zijn website ten onrecht “Dr. Jos Koonen” noemt en die nog steeds dezelfde heilloze methoden toepast, zonder dat het OM hem daarbij iets in de weg wil leggen.
30 November 2007 om 15:09
Wat mij in alle reacties opvalt is het hokjesdenken. Silvia heeft een keus gemaakt om voor alternative geneeswijzen te gaan.
Er zijn genoeg mensen die genezen zijn door een alternative geneeswijze die door de reguliere medische “evidence-based” geneeskunde opgegeven waren en nu nog vrolijk rondlopen.
Omgekeerd gebeurt het ook: mensen die verkeerd behandeld of voorgelicht worden door alternatieve genezers met soms dramatische gevolgen, maar ook mensen die door de reguliere geneeskunde behandeld worden en genezen.
Niet alle alternatieve genezers zijn kwakzalvers en sommige artsen uit het reguliere circuit zou je graag als zodanig bestempelen.
Kortom, laten de verschillende genezers elkaar opzoeken en in dialoog gaan om van elkaar te leren. Er is veel kennis aan beide zijden.
Het zou skepsis van onafhankelijkheid getuigen als zij minimaal één grove medische misser uit de reguliere geneeskunde met dezelfde voortvarendheid en vasthoudendheid zouden onderzoeken en de betreffende artsen op dezelfde wijze aan de kaak zouden stellen.
Ik wacht in spanning af!
30 November 2007 om 16:02
Rob,
De reden om de pharmaceutische industrie er bij te halen [ rest verwijderd. JWN].
30 November 2007 om 17:30
Ik was vandaag op de rechtszitting en zal daar apart verslag van doen. Velen op dit forum hebben de eigen keuze van Millecam aangevoerd als reden om het Om te steunen, en wel in ongeveer dezelfde bewoordingen als de advocaat generaal (de pleitbezorger van het OM in deze) aanvoerde.
In mijn verslagje zal ik uitleggen hoe discutabel die zogenaamde vrije keuze van Millecam was.
Een tweede aspect dat mij zeer verbaasde is dat Jomanda en Broekhuijse bij monde van hun advocaat nu min of meer glashard ontkennen ooit de diagnose kanker te hebben betwijfeld of ontkend.
30 November 2007 om 17:46
Maar voor de reguliere geneeskunde bestaat toch al het Tuchtcollege? Niet om een discussie te starten of dat al dan niet goed functioneert, maar binnen het alternatieve wereldje zit geen enkele (zelf) correctie, en dat maakt je keuzes, die je inderdaad vaak in paniek gaat doen, wel dubieus.
Ik vind het een goede zaak dat Skepsis dit doet.
30 November 2007 om 18:58
@Jan Willem Nienhuys: ze kunnen onmogelijk ontkennen de diagnose kanker te hebben bestreden. Destijds heeft in ieder geval “Jomanda” in een uitzending van Nova glashard beweerd dat Sylvia Millecam geen kanker had maar een ontsteking, dat staat nog op mijn netvlies geprint, ik ontplofte zowat van woede dat Jomanda zelfs na de dood van Sylvia nog durfde te beweren dat er geen sprake was van kanker. Misschien is het zinvol om bij Nova na te vragen of er nog een opname is van die uitzending, het was niet lang na Sylvia Millecams dood.
30 November 2007 om 20:01
Rob, ik heb het gelezen, wat ik ervaar is dat het aan de hele toestand een ‘luchtje’ zit, niet van 1 kant, maar van meerdere kanten.
Mijn visie op kanker is ook totaal anders dan de reguliere, heb daar zelf ervaringen mee. Als mensen te horen krijgen ‘je hebt kanker’veroorzaakt dat al zon gigantische schok teweeg, men denkt al gauw aan doodgaan.
Ik kan me voorstellen dat een vrouw er van alles aan wilt doen om weer volledig te genezen.
@Antonia, dat zou ik ook wel eens willen zien!!
Ik wil hier niet verder op in gaan, want zulke verhalen zoals deze komt nooit tot een eind, nooit zal het tot een goede oplossing komen. Net zoals de strijd tussen de verschillende geloven, van wie en wat is beter!En wie heeft er gelijk en wie niet!!
Net zoals ik al eerder schreef, zou ik Sylvia wel eens willen horen, haar visie op wat zij nu ziet vanuit de andere wereld. Dan pas komt de waarheid naar boven!!
Dan wordt het geen onrechtvaardige strijd tussen de partijen.En maar raden wat er gebeurd kan zijn.
En laatste punt, zou ik een website willen zien die de goede kanten van het alternatieve belichten. En niet via testen, je moeten bewijzen enz.
30 November 2007 om 20:42
@Ravenspeaks
Het zou fantastisch zijn geweest als Sylvia Millecam nog onder de levenden was, als ze echt had geweten wat de gevolgen zijn geweest van haar besluit te luisteren naar Jomanda durf ik te betwijfelen of ze die keuze dan ook zou hebben gemaakt. Ik denk persoonlijk van niet. Het hele probleem hier is dat Jomanda misbruik heeft gemaakt van haar vertrouwenspositie. Dat Jomanda macht had over Sylvia en dat dit Sylvia niet te verwijten valt omdat Jomanda op voor sommigen zeer geloofwaardige wijze claimt mensen te kunnen genezen. En meent diagnoses te kunnen stellen. Als je jezelf in een dergelijke positie werpt ben je verantwoordelijk voor je daden. Wie denkt Jomanda wel niet dat ze is door diagnoses van onafhankelijke artsen te verwerpen en Sylvia een bot voor te houden dat het geen kanker maar een ontsteking zou zijn geweest? Sylvia had vertrouwen in Jomanda, dit vertrouwen is bewerkstelligd door Jomanda. Dat gebeurt vaker. En als je zo ernstig ziek bent dan denk je niet meer helder, ben je overwelmd door emoties en wil je overleven.
Natuurlijk mogen mensen ervoor kiezen om geen chemotherapie of bestraling etc. te willen ondergaan, maar dan moet die keuze wel worden gemaakt op basis van juiste informatie. Jomanda had Sylvia moeten wijzen op het risico dat ze nam. Voor zover mij bekend heeft zij dit niet gedaan. Dat is grove nalatigheid in mijn opinie.
Het is heel erg jammer dat Sylvia niet meer onder ons is, ik had graag nog jaren van haar genoten, helaas kan dit nu niet meer.
Ik ben zeker niet tegen alternatieve geneeswijzen mits de behandelaar/therapeut etc. op verantwoorde wijze omgaat met zijn/haar patiënten en daar hoort in mijn ogen een degelijke (para)medische scholing bij. Zoiets zou in de wet moeten worden opgenomen. Een verbod op mensen die onbevoegd mensen die ziek zijn behandelen. Indien de alternatieve therapeut ook regulier geschoold is dan valt die therapeut ook onder het tuchtrecht. Als Jomanda onder het tuchtrecht zou vallen zouden er denk ik zeker sancties zijn genomen!
30 November 2007 om 21:25
@Anja,
De manier waarop een alternatieve genezer zich ontwikkeld kun je nie tvergelijken met de reguliere, is zo verschillend van opbouw. Ik heb ook geen diploma’s nodig of een erkend iets om mezelf te moeten bewijzen dat ik serieus,verantwoordelijk,en inzicht heb in het functioneren van de mens op allerlei niveau’s. De benamingen die de reguliere gebruikt voor bepaalde ziekten gebruik ik ook niet, want het beperkt het inzicht tot op een bepaald niveau. Hokjes denken.
Het is aan de mensen die gebruik willen maken van een alternatieve genezer of ze wel goed op de hoogte zijn van die persoon haar/zijn kennis, kunnen. DAn komt er nog bij dat als je er geen goed gevoel bij hebt, dit ook nie tmoet doorzetten. En zeker niet alles uit handen moet geven aan de genezer. Maar dit geldt ook voor de reguliere weg. Daar heb je oo kde keuze of je de medicijnen, met veel bijwerkingen wilt nemen, of de behandeling wel wilt voortzetten. Maar vaak zijn daar de gedachten van ‘de dokter weet wel beter wat ik nodig heb’.Maar of het de goede keuze is, is vaak pas op langere termijn zichtbaar/voelbaar.
30 November 2007 om 22:43
@erik
‘..Silvia heeft haar eigen keus gemaakt en het is niet meer dan fatsoenlijk deze keus te respecteren…’
Je argument is dat iedereen vrij is in zijn/haar keuze en dat die vrijheid in keuze inhoudt dat alle gevolgen ook voor eigen rekening zijn.
Dit is natuurlijk absurd. Vrijheid in keuze veronderstelt dat alle alternatieven op gelijke wijze voorhanden zijn. Wanneer je gediagnosticeerd wordt met kanker zijn heel veel keuzemogelijkheden voor je afgesloten, of heel kostbaar geworden (niets doen kost je je leven).
Vrijheid in keuze veronderstelt dat alle relevante informatie voorhanden is. Wanneer dat niet het geval is (zoals bij ingewikkelde zaken als levensbedreigende ziektes) wordt die vrijheid ook ingeperkt.
Vrijheid in keuze veronderstelt ook dat de informatie die wél voorhanden is, zo waar mogelijk is. Het gaat hier bijvoorbeeld om informatie over voorhanden zijnde behandelwijzen. Alternatieve genezers hebben geen betrouwbare informatie over effectiviteit en overlevingskansen van hun behandelingen. Alhoewel de reguliere medische literatuur voor de leek vrij ontoegankelijk is, is deze informatie via de reguliere arts wél te krijgen.
Het wordt hier al duidelijk dat iemand met een levensbedreigende ziekte nooit in een situatie zit waar een volledig vrije keuze mogelijk is. Ook M. niet. Een patient is afhankelijk geworden. Die afhankelijkheid impliceert dat een stuk van de eigen verantwoordelijkheid wordt overgedragen op anderen.
Ook een psychologische factor telt hier mee. Kanker hebben betekent ook angst hebben. Het merendeel van deze patiënten hongert naar goed nieuws. Het is in de reguliere medische praktijk de laatste jaren de gewoonte om patiënten ook slechte mededelingen te doen over hun vooruitzichten, wanneer dit nodig blijkt. Dat is bepaald niet leuk, maar wel eerlijk.
Alternatieve genezers (en dan vooral de behandelaars van M.) hebben de realiteit uit het oog verloren en haar bij herhaling verkeerd voorgelicht. De doodsbange M. zal mogelijk bewust die ‘goede’ mededelingen hebben opgezocht, maar – zoals ik al eerder heb aangegeven – , zij had hierin geen volledig vrije keuze.
De behandelaars van M. hadden toegang tot reguliere medische literatuur en konden dus beter weten, of (zoals Jomanda) wisten van toeten noch blazen en hadden dus hun mond moeten houden.
Dat M.’s behandelaars verkeerde diagnoses stelden, waar een correcte diagnose reeds gemaakt was en reguliere behandeling hebben nagelaten, dan wel afgeraden, maakt hun handelen bijzonder laakbaar. Het is dus niet correct dat het OM niet tot vervolging overging. De feiten moeten worden beoordeeld door een strafrechter. Skepsis en VtK hebben dus gelijk dat zij aandringen op vervolging.
Het is overigens opmerkelijk dat ik beticht wordt van beroepsblindheid. Ik ben geen medicus. Wel een wetenschappelijke opleiding, maar ik ben niet betrokken bij medisch onderzoek of praktijk. Dus ook niet beroepsblind, gelukkig!
30 November 2007 om 23:10
@ anja
Die uitzending (zowel die van Nova als van Rondom Tien) zit in het dossier, tezamen met een complete transcriptie en is ook bekeken door de voorzitter van het hof, die zei er goed op gelet te hebben of er geknipt was.
Lees mijn verslag van de hoorzitting. De advocaat van mw. Damman heb ik echt met eigen oren horen zeggen dat zijn cliënte de kanker nooit had ontkend. Wel ‘het woord kanker’, dat vond ze absoluut onterecht. Maar ntet de kanker zelf.
30 November 2007 om 23:29
Ieder mens heeft recht op een eigen mening.
Een mening is een vreemd ding: hij verandert!
Een mening is sterk afhankelijk van de informatie waarover je beschikt.
Hoe meer info, hoe beter gefundeerd de mening en hoe kleiner de kans dat de mening weer verandert.
De best gefundeerde (uiteindelijke) eigen mening kan pas ontstaan wanneer iemand volledig is geinformeerd.
De wet (WGBO) stelt artsen verplicht de patient dusdanig te informeren dat deze een overwogen eigen beslissing kan nemen.
30 November 2007 om 23:33
Iedereen maakt fouten.
In de geneeskunde proberen we de kans op fouten zo klein mogelijk te maken. Daarom wordt ernaar gestreefd onjuiste behandelingen te voorkomen. Dit gebeurt door systematisch te onderzoeken welke behandeling het best werkt.
Alternatieve behandelaars doen dit niet en zijn dus niet te vertrouwen.
30 November 2007 om 23:36
@Erik
Er worden fouten gemaakt in de geneeskunde.
Het genoemde aantal van 3000 per jaar is onjuist. Het gaat al helemaal niet om 3000 sterfgevallen!
Dit getal komt uit een recente Groningse studie, maar is helaas verkeerd in de media terechtgekomen.
Er werd een enquete rondgestuurd naar specialisten in opleiding (AIOS), met de vraag of ze in hun opleiding wel eens een fout hebben gemaakt.
3000 van deze artsen antwoordden bevestigend. De gemiddelde tijd van opleiding van de responderende artsen was ca. 3 jaar.
Er werden dus 1000 fouten per jaar gemaakt door deze artsen. Dit zijn alle soorten fouten. Patienten hebben hierdoor schade geleden, maar ze zijn niet overleden.
Het is dus pertinent onjuist te beweren dat 3000 patienten per jaar overlijden door fouten van artsen!
01 December 2007 om 09:51
De ironie van het verhaal is dat Jomanda zelf healing bijeenkomsten heeft gehouden en nog houdt voor slachtoffers van fouten door de reguliere medische wereld.
01 December 2007 om 10:30
@Ravenspeaks Ik ben het niet met je eens, een reguliere (para)medische opleiding garandeert de patient dat er geen kwakzalverij wordt bedreven en dat de behandelaar/therapeut ook op de hoogte is van reguliere diagnostiek, daarnaast kan men dan ook de alternatieve therapie toepassen, maar dan wel met gedegen kennis van anatomie, fysiologie, pathologie, psychologie, etc. Van een ziek iemand vragen zijn gevoel te gebruiken of men al dan niet goed zit vind ik absurd. Een patient moet er ten alle tijde van uit kunnen gaan dat de behandelaar betrouwbaar is en weet waar hij/zij mee bezig is, d.w.z. deskundig.
@Jan Willem Nienhuys: Dank voor het verslag. Ik ben erg benieuwd wat het Hof zal doen. Succes. Jomanda staat erom bekend alles te verdraaien als haar uitspraken tegen haar worden gebruikt. Het lijkt me voor een patient erg lastig trouwens om in te schatten of de ziekte wordt ontkend of het woord….
Ik zou dat als patient(e) opvatten als “geen kanker”, dat is wat iemand die heel ziek is toch het liefste wil horen. Want we willen allemaal gezond zijn. Jomanda heeft Sylvia dit recht ontzegd!!!
01 December 2007 om 15:10
@ erik
Je vraagt je af hoe ‘we’ al die eeuwen overleefd hebben zonder diverse medicijnen (en ik neem aan ook diverse behandelingen).
Het antwoord is: niet. In de goeie ouwe tijd ging zowat de helft of meer van de kinderen dood. Een blindedarmonsteking was meestal een doodvonnis. Pokken (nog 300 miljoen doden wereldwijd in de 20ste eeuw) en allerlei epidemieën richtten slachtingen aan. De levensverwachting was ergens rond 35-40 jaar, niet alleen vanwege de hoge baby- en kindersterfte, maar omdat op elke leeftijd allerlei ziekten hun tol eisten. Het is niet moeilijk om mensen te vinden die zonder de prestaties van de geneeskunde al enkele malen dood of invalide waren geweest.
01 December 2007 om 19:35
Ik blijf me verbazen over deze ongebreidelde bemoeizucht. We leven toch in een vrij land, waar meer dan genoeg informatie te verkrijgen is over Jomanda, zodat een ieder zijn eigen afweging kan maken? Prima als er mensen TEGEN Jomanda ageren. Niet prima als ze andersdenkenden het recht willen ontnemen anders te denken en te handelen.
Stichting Skepsis & aanhangers, blijf vooral je mening uiten over dit soort zaken. Prima! Maar laat het daar gewoon bij. Ik ben andersdenkende en heb er geen behoefte aan “beschermd” te worden tegen alternatieve genezers.
02 December 2007 om 10:22
@Tom: dit heeft niets met bemoeizucht te maken. Maar met de vraag of een doodzieke patient die overwelmd is door emoties en ontkenning van de ernst van de ziekte in staat is een goede keuze te maken. En de vraag of alternatieven zoals Jomanda het recht hebben doodzieke patienten het recht op leven te ontzeggen. In geval van Jomanda is het nog het ergst: een vrouw zonder enige medische kennis die een vaststaande diagnose durft te betwijfelen. En hiermee de doodzieke patient valse hoop geeft.
Je bent al genoeg verward als je zo’n vreselijke diagnose hebt gekregen. In geval van Sylvia Millecam is het nog erger, ze is weggehouden bij de regulieren terwijl zij jaren voor de diagnose zelf zij dat ze tegen alternatieven is die je weghouden van ziekenhuizen en reguliere behandelingen. Ze was helemaal niet tegen reguliere geneeskunde/behandeling, ze overwoog zelfs zich te laten opereren en zich te laten hechten met gouddraad om daarna in de playboy te staan ermee. De zogezegde behandelaars moeten dus wel heel veel impact hebben gehad op haar dat ze dit niet heeft gedaan…
Als ze had geweten wat haar te wachten had gestaan had ze denk ik toch anders gekozen. En ik denk jij ook als je op voorhand zou weten dat je een gruwelijke dood zou zijn gestorven als je niet de juiste behandeling had gekregen. Haar dood was gruwelijk en totaal onnodig. En daar mag een instelling als Skepsis zich best mee bemoeien. Het is dan aan de rechtbank om te beslissen of er ook sprake is van strafbaar handelen.
02 December 2007 om 13:09
Hallo Mark,
Dit is geen discussie over medische fouten, heb ik begrepen van de webmaster. Aan artsen vragen of ze wel eens een fout hebben gemaakt is ongeveer hetzelfde als aan een agent vragen of deze wel eens een onterechte bekeuring heeft uitgeschreven. Beide denken onfeilbaar te zijn. Feit is dat het in mijn familie 2 x is gebeurd. 1 x met fatale afloop en 1 x dat het net goed ging door eigen ingrijpen.
02 December 2007 om 13:59
Het gaat hier om alternatieve artsen die diagnoses stelden met behulp van een elektro-acupunctuurtoestel, de Vegatest (dit zijn een soort huidweerstandsmeters), een biotensor (een soort pendel) en een paragnost. Dan hoef je als arts geen fouten meer te maken, want je kunt er dan al bij voorbaat van verzekerd zijn dat je diagnose naar alle waarschijnlijk fout is! Het is alsof je sterk bijziend bent en zonder bril op achter het stuur gaat zitten. Dan moet je geluk hebben om niemand aan te rijden.
02 December 2007 om 14:20
Goedemiddag Peter,
Iemand maakt keuzes en afwegingen met betrekking tot de informatie die aanwezig is. Jij gaat er vanuit dat de reguliere wetenschap altijd de juiste informatie heeft en geeft en de alternatieve geneeskunst gokt of halve waarheden vertelt omdat resultaten niet wetenschappelijk bewezen zijn. In je aanname ga je er zelfs al vanuit dat de alternatieve genezers de realiteit uit het oog hebben verloren.
De benadering zoals je die hier aangeeft is echter een puur theoretische en wetenschappelijke benadering. Dat bedoel ik met beroepsblindheid. Je laat zelfs het menselijke aspect buiten beschouwing. Mensen verschillen sterk van elkaar en er dus een groot verschil in hoe een arts het goede of slechte nieuws brengt en hoe duidelijk dat over komt bij de patiënt. Bovendien laat je gevoel, voorkeur en ervaring van de patiënt in het geheel buiten beschouwing.
Niemand krijgt de mogelijkheid te kunnen kiezen uit verschillende opties waarbij er 100 % duidelijkheid is. Die is er nooit want er is altijd externe ruis van danwel de artsen danwel de patiënt zelf of zijn directe omgeving, zijnde familie.
Ik ben het met je eens dat er altijd zoveel mogelijk zuivere info gegeven moet worden en dat het kaf van koren gescheiden dient te worden zowel in de regulier als het alternatieve circuit.
Keuzes blijven echter nog steeds gevoelszaken en dienen vrij te zijn. M. heeft een keuze gemaakt en misschien heeft die haar het leven gekost. Dat kan, maar zij heeft de vrijheid gehad te kunnen en mogen kiezen en dat alleen is haar verantwoordelijkheid.
Wat Skepsis nu zegt is dat M. de verkeerde keuze heeft gemaakt wat de schuld is van Jomanda en consorten. Zij was niet goed voorgelicht en emotioneel te instabiel een goede keuze te maken. Moet iedereen die een bijzonder slecht bericht krijgt wat betreft zijn/ haar gezondheid dan gelijk onder curatele worden gesteld!? Dat zou bespottelijk zijn. Ze bemoeien zich met het leven van anderen door zich daar ongevraagd in te mengen en geven familie en vrienden daardoor niet de kans een periode af te sluiten. Deze arrogantie, anders kan ik het niet noemen, stuit me erg tegen de borst. Misschien zag M. bijzonder op tegen de chemokuren, het haarverlies, de mogelijkheid van een borstamputatie en zag ze dat als een niet menswaardig bestaan. Ik weet het niet en ook Skepsis weet het niet. En daarom moeten we het laten rusten en de vinger goed aan de pols houden bij dubieuze alternatieve genezers en bij de medische misstanden in de regulier zorg.
02 December 2007 om 14:34
De discussie gaat niet over vergissingen, slordigheden, onjuiste inschattingen enzovoorts, het gaat over de vraag of bepaalde handelingen van bepaalde personen verkeerd zijn in de zin van het strafrecht. In het bijzonder: als iemand absoluut zeker kanker heeft, hoe erg is het dan om de betrokkene ervan te overtuigen dat het geen kanker is, en dan ook nog allerlei behandelingen te laten ondergaan die helemaal niet helpen tegen kanker?
Ik heb het nu nog even niet over de Zwitserse kliniek die aan M. ten bedrage van 40.000 florijnen (jaar 2000) magneetveldtherapie gaf (voor details zie het IGZ-rapport), waarna M. meende dat de kanker verdwenen was (mogelijk doordat Jomanda haar dat vertelde). De Zwitserse kliniek is al gesloten.
Als de rechter oordeelt dat de behandelaars straf verdienen, kan de rechter ze verder verbieden te behandelen. Broekhuijse praktiseert nog steeds, hij heeft gewoon de titel arts bij zijn naam verwijderd.
Het is helemaal niet nodig om zieken onder curatele te stellen. Behandelaars die kwetsbare zieken misleiden moeten met het strafrecht worden aangepakt. Het strafrecht pakt inbrekers ook aan, niet degenen die zo dom waren geen inbraakalarm of andere beveiligingen te installeren.
02 December 2007 om 15:19
Hallo Jan Willem,
Ik denk dat je de spijker op zijn kop slaat. Dat is dan gelijk ook het moeilijke bij dit soort zaken, eigenlijk bij alle misleidingen. Waar ligt de grens van misleiding ? En daarmee treden we gelijk in een schemergebied want, om even bij je eigen voorbeeld te blijven, is een advieseur dan ook strafbaar als hij bij een klant het verkeerde inbraakalarm heeft geadviseerd ?
02 December 2007 om 16:12
@ Anja,
Als ik had geweten wat mij te wachten had gestaan in het leven, had ik diverse keren ZEKER anders gekozen. Als ik dingen op voorhand zou weten, zou ik daar absoluut mijn keuzes op aanpassen. Wisten de sceptici dan van te voren zeker wat er ging gebeuren? In dat geval hadden ze mijns inziens nog voor de dood van Sylvia een rechzaak tegen Jomanda moeten starten!
Ik vind absoluut dat stichting Skepsis bemoeizuchtig is (en zich daar zelfs belachelijk mee maakt). Als ik ziek zou zijn bepaal IK hoe ik daarmee omga, en stel het niet op prijs wanneer anderen, die mij niet kennen, mijn behandelaars voor de rechter slepen.
De discussie gaat wat mij betreft over de vraag of je accepteert dat er mensen zijn die anders denken en andere keuzes maken OF dat je vindt dat jou waarheid voor iedereen moet gelden, ook voor diegenen die zich niet in die “waarheid” kunnen vinden.
Wanneer de dood van Sylvia onnodig zou zijn geweest, impliceert dit dat er meerdere categoriën van de dood bestaan, in ieder geval 2: nodig en onnodig. De skeptici kunnen bepalen in welke categorie de dood van Sylvia valt, of menen dat de rechter hiertoe in staat is?
02 December 2007 om 18:24
@ erik
Met dat inbraakalarm gaan we wel erg de metaforenkant uit. Wat vind je van een adviseur die een installatie aflevert die niet alleen niet functioneert (= geen genezing van wat dan ook bewerkstelligt), maar die aan de plaatselijke inbrekers (= kankerproces) de toegangscode verstrekt (= verder laat gaan) en die aan de klant vertelt dat het gewoon Sinterklaas en Zwarte Piet zijn.
Als M. echt een duidelijke keus had gemaakt en vanaf het begin af aan, haar eigen kwaal kennende, reguliere behandelaars had afgewezen (zulke mensen zijn er ook), dan had de zaak anders gelegen, maar zo was het niet. Daar is jurisprudentie over, en die heeft het OM dan ook geciteerd. Dat klopt evident niet want die jurisprudentie gaat over iemand die wist wat ze mankeerde.
Anderen hebben tegen haar gelogen, en haar zwaar mishandeld. Dat mag in Nederland niet, ook niet als de betrokkene het zelf wil – afgezien nog van de vraag of M. zelf wel zo’n gruwelijk levenseinde wilde.
Als je auto remmen heeft die naar het oordeel van de garage het bij de eerste de beste keer krachtig remmen kunnen begeven, en je brengt hem naar een andere garage die zegt dat ze prima in orde zijn, dan gaat die andere garage niet vrijuit als je daarna een dodelijk ongeluk krijgt, en ook niet met het argument ‘de klant wou graag horen dat de remmen goed waren.’
02 December 2007 om 22:44
@erik
‘Moet iedereen die een bijzonder slecht bericht krijgt wat betreft zijn/ haar gezondheid dan gelijk onder curatele worden gesteld!? Dat zou bespottelijk zijn.’
Dat zou inderdaad bespottelijk zijn. Het is ook niet erg zinvol om mijn argumenten in het absurde te trekken om daarmee je gelijk te halen.
Het afgeven van verantwoordelijkheid is een gradueel proces. Om het bij het medische te houden: als je van de dokter een medicijn moet slikken is het jóuw verantwoordelijkheid om dat medicijn te slikken, maar de verantwoordelijkheid van de dokter om een correcte diagnose te stellen en het correcte medicijn voor te schrijven; het is jouw verantwoordelijkheid om het medicijn op te halen bij de apotheker, maar het is de apothekers verantwoordelijkheid om medicijnen van de juiste samenstelling te leveren. Als je na een open hart operatie ligt bij te komen uit de narcose is jouw verantwoordelijkheid tot nul gedaald, maar die van het verplegend personeel bijna absoluut. Zo kan je honderden voorbeelden verzinnen. In voorgaande voorbeelden kunnen arts, apotheker en verplegend personeel worden afgerekend op hun handelen. Dat is het gevolg van dat stukje verantwoordelijkheid dat ze van jou hebben overgenomen.
Het is dus absurd om te stellen dat een patiënt na het horen van slecht nieuws onder curatele gesteld moet worden. Zo’n opmerking draagt niet bij aan de discussie.
De behandelaars van Millecam hebben, door zich als behandelaars op te stellen, een stuk verantwoordelijkheid voor het ziekteproces op zich genomen.
Het gaat dus niet op om – zoals ik in dit forum lees – te roepen dat Millecam haar eigen verantwoordelijkheid heeft genomen en dat we de zaak daarom maar moeten laten rusten. Millecam heeft de prijs in deze droeve zaak reeds betaald, haar behandelaars hebben echter nog geen verantwoording afgelegd.
Ik ben het hierin ook niet eens met Jan Willem Nienhuys die stelt dat de zaak anders ligt bij iemand die willens en wetens een alternatieve behandeling kiest. Hoe vrij of onvrij de keuze van Millecam ook is geweest, haar behandelaars hebben haar de best mogelijke behandeling onthouden en daar moet de rechter over oordelen.
Natuurlijk is het niet leuk voor de familie en vrienden dat deze zaak steeds opgerakeld wordt, maar dit gaat verder dan deze ene zaak. Reguliere artsen moeten zich ook verantwoorden als zij zich niet houden aan gangbare behandelingen en de zaak loopt slecht af. Ik heb geen idee waarom alternatieve behandelaars zich aan deze verantwoording zouden mogen onttrekken.
Het aandringen op vervolging dient dus een maatschappelijk belang en heeft niets te doen met bemoeizucht, opgeheven vingertjes, boven het maaiveld afscheren, etc. etc.
03 December 2007 om 09:20
Peter,
Uit je reactie blijkt dat we het fundamenteel niet met elkaar eens zijn en dat zal ook zo blijven.
Jammer.
03 December 2007 om 09:25
@ Peter Hoogerbrugge schrijft:
“Ik ben het hierin ook niet eens met Jan Willem Nienhuys die stelt dat de zaak anders ligt bij iemand die willens en wetens een alternatieve behandeling kiest.”
Als het gaat om de rechtspraak heb ik helaas gelijk. De macrobioot Adelbert Nelissen is aangeklaagd voor twee zaken, namelijk ‘patiënt Q.” en “patiënt X”. Patiënt Q was van meet af aan zich ervan bewust dat ze borstkanker had, en wilde zich macrobiotische genezen. Ze was niet beïnvloedbaar. Patiënt X daarentegen (de vrouw van Roel van Duijn) was wel beïnvloedbaar (wist trouwens ook wat ze mankeerde). Daarom werd de macrobioot vrijgesproken in het geval Q. en veroordeeld in geval X. Als ik me goed herinner, was dat omdat hij toen X duidelijk hulpbehoevend was (ze kon de trap niet meer af en riep ‘bel Adelbert’) haar niet naar de dokter heeft gestuurd maar iemand langs stuurde met een condiment.
Dus de jurisprudentie zegt: als de patiënt standvastig kiest voor één bepaalde behandelwijze (en weet wat ze mankeert) dan is het de behandelaar in strafrechtelijke zin niet aan te rekenen als die die bepaalde behandeling instelt. Als de patiënt beïnvloedbaar is, dan ligt dit heel anders.
Volgens Skepsis en de VtdK heeft het OM ongelijk, omdat ze de parallel trekt met patiënt Q. Alle protesteerders die Skepsis en de VtdK bemoeizucht verwijten zeggen dat M. standvastig was in haar keuze, en de vele hatemails die Skepsis ontving en de vele boze reacties op bijv. de site van De Telegraaf gaan ook uit van het beeld van de zelfbewuste volwassen vrouw. WvM heeft betoogd dat dit beeld niet klopt, en ik herhaal nogmaals: of dat in strafrechtelijke zin klopt of niet en bewijsbaar is of niet, is aan de rechter om te bepalen, niet aan het OM.
Bovendien is sinds 1 mei 2000 de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) in werking getreden, waaraan ook Jomanda gehouden is (in het bijzonder art. 448 dat stelt dat de behandelaar nauwkeurige voorlichting moet geven; voorliegen met een beroep op een bovennatuurlijke informatiebron hoort daar niet bij). Een van de drie pijlers van het klaagschrift van Skepsis is dat M. niet goed behandeld is bij de behandelaars van haar keuze.
05 December 2007 om 00:37
@ Jan Willem Nienhuys
“Bovendien is sinds 1 mei 2000 de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) in werking getreden, waaraan ook Jomanda gehouden is (in het bijzonder art. 448 dat stelt dat de behandelaar nauwkeurige voorlichting moet geven; voorliegen met een beroep op een bovennatuurlijke informatiebron hoort daar niet bij). ”
Precies, en daar heb je het al weer. Het bovennatuurlijk (wat overigens heel natuurlijk is) wordt niet geaccepteerd / is onwaar / dus bestaat niet in de reguliere en soms ook arrogante wetenschap. Zij kent daar geen ruimte voor of wil daar geen ruimte voor kennen terwijl andersom soms wel openingen gegeven worden. Dan is toch in die optiek iedere actie van een niet-reguliere / alternatieve hulpverlener tot mislukken gedoemd en juridisch niet rechtvaardig te noemen ?
Kortom men sluit de ander systematisch in wereld van geneeskunde uit en doet alsof haar wereld de enige juiste is. Dit noem ik pas arrogantie !!
Misschien is het in deze optiek interessant om aan Skepsis te vragen welke vormen van alternatieve geneeskunde door haar wel als volwaardig wordt gezien of heet het dan volgens haar geen alternatieve geneeskunde meer ?
Ik ben zeer benieuwd naar haar reactie!
05 December 2007 om 10:54
Nick, ben het helemaal met je eens !
05 December 2007 om 11:08
@ Nick
om met het laatste te beginnen: alternatieve behandelmethoden heten zo omdat er geen bewijs voor is. Nu hebben sommige ‘reguliere’ methoden ook geen bewijs (medicijnen die nog in ontwikkeling zijn, bijvoorbeeld), en die noemen we toch niet alternatief.
Vaak is het wel aannemelijk dat die methoden werkzaam en veilig zijn en nog vaker is men zich bewust van de noodzaak om meer bewijs van werkzaamheid te verzamelen.
Een niet zo heel erg hypothetisch voorbeeld: een geneesmiddel tegen aids dat nog in de testfase is. Als dat buiten het experiment om aan patiënten wordt gegeven, zou het als alternatief moeten worden beschouwd.
Bij de alternatieven zien we niet alleen dikwijls dat hun methoden elke aannemelijke grond missen, maar ook dat men niet eens probeert bewijzen te verzamelen, terwijl dat in veel gevallen heel eenvoudig zou zijn. Er zijn ook veel gevallen waarin geprobeerd is bewijzen te vinden, die dan mislukt zijn, zonder dat dit enig effect op de praktijk van de alternatieven heeft.
Vandaar dat aanbieders van alternatieve behandelwijzen terugvallen op ‘bewijzen’ door klanttevredenheid. Maar dergelijke bewijzen zijn zo makkelijk te verkrijgen dat de serieuze geneeskunde daar allang van is afgestapt.
Wat artsen en anderen in de gezondheidszorg doen aan gewone menselijkheid (aardig zijn bijvoorbeeld) is hoort niet bij ‘behandelmethoden’ waarvan je kunt zeggen dat ze eerst maar eens dubbelblind getest moeten worden.
Dan het bovennatuurlijke. Nick zegt dat dat heel natuurlijk is. Dat is volgens mij een tegenspraak. Natuurlijk is wat voorspelbaar is, en wat waarneembare gevolgen heeft. Zo gauw als iets (spelden in poppetjes steken bijvoorbeeld) een reproduceerbaar effect (pijn bij een persoon die op het poppetje lijkt) heeft, is dit een ‘natuurlijk’ effect geworden.
Jomanda kan onzichtbare dokters zien die patiënten behandelen, zegt ze. Wat ligt er dan meer voor de hand dan vijf etalagepoppen (of kerngezonde mensen) en vijf zieken onder een laken op een rolstoel te zetten, en Jomanda te laten vertellen waar de onzichtbare dokters naar toe gaan. Zou ze dat kunnen, telkens weer opnieuw, dan zou de onderzoeker die deze proef organiseert onsterfelijke roem verwerven, en Jomanda’s vermogen op dit punt zou een natuurlijk vermogen worden. (Of die onzichtbare dokters dan ook genezen is vers twee.)
Skepsis stelde dit aan Jomanda voor (zie Skepter 7.4, december 1994), die daarop antwoordde dat dit geen wetenschappelijke test was. ‘Volslagen absurd’ waren haar woorden.
In plaats van met onzichtbare dokters kun je ook ingestraalde flessen water testen. Skepsis suggereerde dat Jomanda zelf maar 5 ingestraalde flessen van 5 niet ingestraalde moest onderscheiden (eveneens geen serieuze proef, maar een soort middeleeuwse ‘allchemisten’-test volgens J.), maar professor Piet Borst stelde op een onzalig ogenblik (10 augustus 2000) een proef met niet 10 maar 1000 flessen water voor, waarbij hij dan wel wou helpen. De implicatie was dat hij zou assisteren met blinderen en verloten, maar dat Jomanda voor de proefpersonen moest zorgen, terwijl Jomanda en haar paladijn Frank Eeken het later deden voorkomen alsof Borst beloofd had alles te doen en J. alleen maar 500 flessen hoefde in te stralen.
Degenen die geloven in bovennatuurlijke behandelmethode geloven twee dingen die met elkaar in strijd zijn. Enerzijds beweren ze dat het ‘bovennatuurlijke’ voorspelbare en waarneembare effecten heeft (daarom durven zij beloven dat je bij hen meer kans hebt om beter te worden en vragen ze vaak ook geld voor hun behandeling) en anderzijds ontkennen ze dat je door welke proef dan ook daar iets aan kunt zien.
05 December 2007 om 12:12
Jan willem. Eigenlijk wilde ik me niet meer in de discussie mengen aangezien er twee groepen mensen zijn; zij die voorstander van de alternatieve geneeskunst zijn, en diegene die daar tegen zijn. Ik heb geprobeerd duidelijk te maken dat de wereld niet verklaard hoeft te worden middels wetenschappelijke onderzoeken. Ik denk nog steeds dat regulier en alternatief prima samen kunnen gaan. Dat jij een tegenstander bent is wel duidelijk gezien de benamingen als “paladijnen”, e.d.
Probeer de discussie zuiver te houden door niet dit soort termen te gebruiken. Het staat zwak en is niet noodzakelijk.
de discussie ging over de vrijheid van het kiezen. Daar moet iedereen vrij in zijn en we hoeven niet voor anderen besluiten te nemen, zeker niet als die personen zijn overleden. Die keuze is er en moet blijven bestaan, anders is het einde zoek. denk alleen maar aan orgaantransplantaties.
05 December 2007 om 12:27
Alternatieve behandelaars claimen allerlei dingen, waarbij ze de indruk wekken dat hun beweringen gebaseerd zijn op aantoonbare feiten (bijvoorbeeld een verhaal over iemand die ze genezen zouden hebben). De cliënten maken hun keuzes op basis van zulke beweringen. Het lijkt me wel nuttig om erop te wijzen dat de beweringen vaak niet meer dan ongefundeerde propaganda zijn.
05 December 2007 om 17:43
Het gaat in dit geval niet zozeer om voor of tegen alternatieve geneeskunde maar om twee onderscheiden zaken.
Ten eerste, mag je iemand keihard voorliegen dat die niks ernstigs mankeert, speciaal als duidelijk is dat zo iemand je zal geloven? Dat is toch nauwelijks geneeskunde te noemen.
Ten tweede, is de manier waarop Jos Koonen M. in de laatste twee maanden behandelde nu wel of geen zware mishandeling met ernstige schade als gevolg?
Ik ben geneigd te zeggen van wel, in het laatste geval. Koonen wist heel goed dat zijn patiënte borstkanker had (heeft hij zelf gezegd), en moet ook geweten hebben dat ze niet lang te leven had. Hij heeft haar geen behandeling gegeven die een terminale kankerpatiënt nodig heeft, en haar vreselijk laten lijden, en mogelijk nog dingen gedaan die het erger maakten.
Of dat mishandeling is of niet, daar moet de rechter over oordelen, niet een stelletje voor- en tegenstanders.
07 December 2007 om 09:18
Erik: het verschil zit niet tussen aanhangers van alternatief en regulier.
Het gaat om de instelling: als zo maar iemand een claim doet die heel mooi klinkt, maar recht tegenover alles staat wat we al weten – zeg je dan, mooi, dat geloof ik direct, dingen die in tegenstrijd met elkaar zijn kunnen allemaal naast elkaar bestaan, geen probleem? Kom maar op met je middeltje?
Of zeg je, zulke claims zijn best wel eens nergens op gebaseerd, daarnaast lijkt het me gek dat alles wat we al weten en waar we al onze kennis op gebouwd hebben ineens niet waar blijkt te zijn, en het is eenvoudig om te kijken of deze nieuwe methode werkt – laten we dat maar eerst doen voor we je geloven, het gaat wel om onze gezondheid.
20 December 2007 om 03:06
Heb het dossier doorgelezen en de haren rijzen me te berge. Met name de laatste weken moeten een hel geweest zijn voor Sylvia. Hier moet echt wat aan gedaan worden en de Stichting Skepsis en de Vereniging tegen de Kwakzalverij verrichten hier baanbrekend werk!
Als ik het goed begrijp is de insteek:
“Skepsis vindt het belangrijk dat mensen worden beschermd tegen gevaarlijke en onzinnige behandelingen. Straf voor behandelaars die ernstige en verwijtbare fouten maken hoort daar bij.
Juridisch gezien is Skepsis van mening dat Millecams recht op leven is geschonden. Volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens moet Nederland het recht op leven van zijn onderdanen beschermen. Dat houdt ook bescherming in tegen incompetente behandelaars en eigen onwetendheid.”
Maar ik vraag me wel af waar je de grens moet trekken?
1. Mag je alternatieve behandelaars straks alleen vervolgen als de patiënt daadwerkelijk overlijdt? Of zou je ook al veroordeeld kunnen worden voor lichtere vormen van lichamelijk letsel? En wat als er bijv. enkel psychische schade berokkend wordt (zoals bijv. ‘valse hoop’) ?
2. Stel dat M. niet overleden was maar in een spontane remissie was gekomen. Dit zou zeker door de behandelaar als succes aan de grote klok gehangen worden. Maar zou je dan die alternatieve behandelaar alsnog mogen veroordelen voor het ’spelen met vuur’? Als Nederland z’n onderdanen daadwerkelijk moet beschermen, zijn dan ook dit soort ‘narrow escapes’ al strafbaar?
Ben zeer benieuwd hoe dit af gaat lopen. De eventuele gevolgen van een (voor mij) positieve uitkomst van dit beroep zullen in elk geval verstrekkend zijn voor het alternatieve behandelcircuit.
20 December 2007 om 12:16
@Agno
Ad. 1 Het gaat niet alleen om doodgaan. Toen M. bij Koonen kwam was het medisch gesproken al zeker dat ze snel zou sterven. De ‘behandeling’ heeft dat proces mogelijk verhaast (hoeveel, weet ik niet) maar zeer zeker veel pijnlijker gemaakt, zo erg dat de rechter maar moet zeggen of dit onder zware mishandeling met ernstige schade valt of niet.
Ik denk dat ‘psychische schade’ moeilijk strafrechtelijk te vervolgen is. Een arts kan denk ik daar wel tuchtrechtelijk voor worden aangesproken, want dat ondermijnt het vertrouwen in artsen. In het strafrecht staan wel belediging, laster en smaad, maar het toebrengen van psychisch leed op zich niet, en dat is maar goed ook. ‘Agent, die man daar heeft mij tot op het bot gekrenkt met een zure opmerking over Mohammed, en nu heb ik hartkloppingen en een rood waas voor ogen. Ik wil aangifte doen wegens psychisch leed.’
Op grond van de WGBO is er weinig aan te doen, want dat is civiel recht. De klant moet dan zelf klagen. Ook dan sta je sterker als je een min of meer aanwijsbare schade hebt geleden. De alternatieve genezers overtreden massaal de WGBO, maar daar wordt weinig aan gedaan.
Wat betreft die aanwijsbare schade: in het geval Sickesz ging het er deels om dat S. meende dat haar reputatie als behandelaar was aangetast (dus minder klanten). Haar aangifte wegens smaad of laster (dat is dus iets in het Wetboek van Strafrecht) wegens een artikel in de Volkskrant werd terzijde gelegd. Hoever je civielrechtelijk komt met louter ‘psychische schade’ weet ik niet, ik denk niet ver.
2. Het O.M. kan te allen tijde besluiten niet te vervolgen d.w.z. te seponeren, en bij die beslissing kan van alles meespelen, en zeker ook de goede of verkeerde afloop van een handeling.
07 February 2008 om 14:22
Skepsis wil dus de eigen verantwoordelijkheid, die Sylvia Millecam had over haar eigen leven in twijfel trekken, door te zeggen, dat zij deze beslissing dus nooit zo voor zichzelf had mogen nemen en omdat Skepsis dus een andere mening is toegedaan over de keuze, die Sylvia destijds voor zichzelf heeft genomen. En waarom, omdat zij een bekende Nederlander was ?
Skepsis stelt, dat men misbruik van Sylvia Millecam heeft gemaakt en wederom ontkent men hier haar eigen
verantwoordelijkheid. Sylvia heeft destijds een keuze gemaakt op grond van haar overtuigingen en zij heeft hier alle recht toe. Het ging immers om haar leven. Dat anderen hier van mening over verschillen doet helemaal niet terzake en men moet het ook niet onder zo noemer brengen, dat dit zo is, door rechtmatig zijn gelijk willen halen.
Respect naar een ander, betekend dat je die ander ook respecteert om zijn of haar keuze, ook al druist deze tegen je eigen normen en waarden in.
Sylvia heeft er niet om gevraagd, dat anderen haar keuze betwijfelen of zich afvragen of zij gezien haar ziekte, wel in staat was om de juiste keuze te gaan maken. Sylvia heeft gedaan, wat zij dacht, dat goed voor haar zou zijn een een behandelwijze geaccepteerd, waar zij achter stond. Dat dit uiteindelijk tot haar dood heeft geleid, dat is een gevolg van haar eigen keuze.
Niemand heeft echter de wetenschap, in hoeverre haar ziekte al was gevorderd. In een ver gevorderd stadium had ook de reguliere medici niets meer voor haar kunnen doen. Bestraling wil ook niet altijd zeggen, dat men er altijd beter van zal worden en ook hier overlijden veel mensen. Dit wordt echter algemeen geaccepteerd en dat is het verschil.
Als men dus afwijkt van de “Algemene Norm van Acceptatie” dan zou men geestelijk niet toerekeningsvatbaar zijn ? Dat vind ik een nogal gevaarlijk standpunt, want het ontneemt iemand “de vrijheid tot keuze” om datgene te gaan doen, wat je zelf wilt.
Sylvia wilde dit en deze keuze is haar door niemand anders opgelegt, ook niet door Jomanda. Immers wat jij doet met bepaalde informatie, die jou wordt aangereikt, is ook nog altijd je “eigen keuze”.
Maar velen denken anderen nog steeds te kunnen betuttelen met hun manier van denken. Zij kunnen niet zien, dat het hoe dan ook, altijd “jouw eigen keuze” blijft om iets te doen of iets niet te doen.
Jammer, want hierdoor realiseert Skepsis zich ook niet, dat men zich in hetzelfde vaarwater als Jomanda begeeft. Iemand iets willen opdringen en was dat niet hetgene, wat men Jomanda altijd heeft verwijt ?
07 February 2008 om 16:39
@ Marjolein
Eigenlijk zeg je gewoon: ruim baan voor de vrije ondernemer. Consumenten hoeven in jouw visie blijkbaar niet beschermd te worden. Als een alternatieve arts iemand onnodig zwaar laat lijden door zijn ondeskundigheid, dan zeg jij: ze wou zelf naar die man toe. Het was haar vrije keuze om te geloven wat de arts zei. Laat die man met rust: hij moet het recht hebben om foute diagnoses te verkopen.
07 February 2008 om 16:47
Marjolein heeft niet goed gelezen. Skepsis denkt dat Millecam geen goede keuze kon maken, omdat ze bij voortduring werd misleid. De misleiders zijn dus schuldig, althans dat hoort de rechter vast te stellen, nadat het OM daarvoor het beschikbare bewijsmateriaal heeft voorgelegd.
Afgezien daarvan was ze voortdurend aan het ’shoppen’, ook bij reguliere artsen. Er was dus geen standvastige keuze.
Skepsis stelt dat personen misbruik maken van hun gezag, en dat Millecam daar het slachtoffer van is. Dat is wat anders dan ‘misbruik maken van Millecam’.
De redenering ‘ze wilde het zelf’ is ook de redenering die het OM volgde. Dat is ook de redenering die sommige verkrachters volgen: die concluderen uit het feit dat een vrouw zich aantrekkelijk kleedt, dat die er gewoon om vroeg. Wie zich beklaagt: ‘eigen schuld dikke bult’. Millecam vroeg helemaal niet om zo voorgelogen en zo behandeld te worden. Het was duidelijk dat M. vond dat als ze kanker had, ze geopereerd zou moeten worden.
Als M. wist dat ze kanker had, en bewust afzag van een reguliere behandeling daarvoor, was het wat anders geweest. Maar ze had zich laten aanpraten dat ze geen kanker had. Dat is niet haar fout, dat is de fout van de desbetreffende leugenaars.
Als ik mijn fiets niet op slot zet (een vrije keus, of gewoon vergeten) en hij wordt gestolen, dan blijft de dief een dief. Die kan zich niet beroepen op ‘hij koos er toch zelf voor om zijn fiets niet op slot te zetten’.
En ook toen de ziekte in een vergevorderd stadium was, en de enige mogelijke behandeling erin bestond de pijn zoveel mogelijk te beperken en misschien het leven nog iets te rekken, heeft de behandelaar aan wie zij zich toevertrouwde haar zo slecht behandeld dat het misschien wel onder zware mishandeling valt. Dat is strafbaar. Zelfs wanneer iemand erin toestemt, is dat strafbaar. In hoeverre Koonen nu fout zit, is ter beoordeling van de rechter, nadat het OM zoveel mogelijk bewijs verzameld heeft.
Als de vrije keuze van een zieke om zich toe te vertrouwen aan een bepaalde behandelaar ertoe leidt dat alles wat die behandelaar doet, het geeft niet hoe erg, het geeft niet met welke gevolgen, dan heeft elke behandelaar in feite een license to kill. Zelfs als de zieke er te laat achter komt ‘verkeerd gegokt te hebben’ zou de behandelaar zich kunnen verschuilen achter ‘maar de zieke wilde het zelf’.
Het OM had eigenlijk de dag nadat de bizarre dood van M. bekend werd moeten handelen zoals het OM handelt wanneer ze een toegetakeld lijk vinden: onmiddellijk een onderzoek instellen, in plaats van vijf jaar later zich er lamlendig van afmaken met ‘ze wilde het zelf’.
07 February 2008 om 23:17
Ik zeg zeker niet, dat de vrije ondernemer, in dit geval het alternatieve circuit vrij baan moet hebben, immers in de reguliere behandelwijzes worden ook zeer veel fouten gemaakt met noodlottige gevolgen.
Wat ik ter discussie stel is de vrije keuze van Sylvia zelf. Zij mag zelf de keuze maken; regulier of alternatief. Ze mag zich daar ook van te voren laten informeren door wie dan ook, dat is haar recht. Ook als je jezelf op reguliere wijze laat behandelen, zegt informatie ook niet alles.
Wat dat betreft mag je gewoon een lijst maken van alternatieve behandelaars, die zich voordoen als ervaren zijnde, maar het niet zijn. Die lijst is er nog niet echt.
Echter ik denk niet, dat je alle alternatieve behandelaars over één kam dient te scheren en ervan moet
uitgaan, dat alles wat je niet begrijpt of zweverig is, slecht zou zijn.
Ik vraag me dan ook af, waaruit Skepsis opmaakt, dat Sylvia Millecam zich voortdurend heeft misleid ?
Omdat Skepsis zowiezo skeptisch is over alternatieve handelwijzes ? Dat lijkt me dan geen goed uitgangspunt om anderen ook rechtvaardig te kunnen beoordelen.
Dat er geen standvastige keuze was. Heeft iemand niet het recht om te twijfelen met wat voor soort behandelaar hij of zij in zee wenst te gaan ?
Ze had zich laten aanpraten, dat ze geen kanker had.
Dan had ze ook de keuze om zich ook regulier te laten
nakijken, niet ? En te zien of dit daadwerkelijk was.
Hoeveel mensen laten zich uiteindelijk niet iets aanpraten ? Zij geloven, voordat ze dit ook daadwerkelijk hebben gecheckt, dus wens je je na iemands betoog niet verder te laten informeren, dan is
dat inderdaad weer je eigen keuze.
Als je jezelf goed verzorgt, zorg je er ook voor, dat je
zelf vooraf alle info verkrijgt, die je denkt nodig te hebben en ficier je je niet op slechts één of 2 personen en maak je van daaruit de keuze, die bij jou past.
Neem nu Benny Neyman. Hij krijgt een jaar van te voren te horen, dat hij kerngezond is en toch blijkt dit niet zo te zijn. Men heeft gewoon niet goed gekeken of onderzocht. Hij koos voor de reguliere behandelwijze, maar zijn ziekte was al tever gevorderd, dus legde ook hij het loodje.
Kortom vrije keuze, betekend, dat je vrij bent om te kiezen en dat van beiden een lijst voor de mensen bestaat, waar je beter wel en waar je beter niet terecht kan.
08 February 2008 om 00:09
Hoi Marjolein,
Ik bestrijd niet dat een patiënt het recht heeft om zelf een behandeling te kiezen. Wie naar een alternatieve behandelaar wil gaan, mag dat doen. Maar dat wil toch niet zeggen dat alternatieve behandelaars niet meer ter verantwoording kunnen worden geroepen voor wat ze verkeerd doen?
Als iemand diagnoses gaat stellen met apparatuur die voor zover we weten volstrekt onbetrouwbare resultaten oplevert, dan vind ik dat ethisch gezien niet in de haak. En als een patiënt veel pijn lijdt, dan mag je toch van een behandelaar verwachten dat hij ervoor zorgt dat daar wat aan gedaan wordt en dat het niet nog erger wordt?
Ik kan me niet voorstellen dat jij daar anders over denkt en ik heb er vertrouwen in dat we het hierover wel met elkaar eens kunnen worden.
08 February 2008 om 10:42
Als je mijn bericht goed had gelezen Rob, dan had je ook kunnen lezen, dat ik het niet ontken, dat alternatieve behandelaars ter verantwoording moeten kunnen worden geroepen.
Want ik wel bestrijd, als dit gebeurd door mensen, die zich zowiezo afzijdig proberen te houden van alles wat in hun ogen zweverig is. Een alternatieve geneeswijze heeft vaak meer tijd nodig om aan te kunnen slaan, dan de reguliere, waar vaak met agressieve middelen wordt
gewerkt.Iets agressief bestrijden wil niet zeggen, dat het ook beter is.
Waar het mij om ging is dat ik het gevoel kreeg, dat het
allemaal wat opgeblazen werd rondom de persoon Sylvia Millecam. Ik vind, dat je dat erbuiten moet laten, omdat
het haar persoonlijke keuze was.
Wat je wel kunt doen is simpel zeggen, dat we er met z’n allen voor moeten gaan zorgen, dat er ook een lijst met alternatieve behandelaars moet gaan komen, die ervoor kan zorgen, dat mensen zich niet inlaten met dubieuze personen, die zich bezighouden met zaken, waarvan ze eigenlijk geen kaas hebben gegeten en dan zal je toch in discussie moeten gaan treden met een soort spirituele belangenvereniging.
Als die lijst er dan is en men verzaakt om zich vooraf goed te laten informeren, ook over de betrouwbaarheid van een behandelaar, dan ligt de keuze volgens mij geheel en al bij de persoon zelf.
08 February 2008 om 11:00
@marjolein
Als je het klaagschrift van Skepsis leest, en het rapport van IGZ, en als je mijn verslag van de hoorzitting leest, dan weet je precies waarom het aannemelijk is dat M. misleid is.
1. Ze ging (22-9-1999) met een knobbeltje (1 cm) in de borst naar huisarts. (keuze voor reguliere diagnostiek)
2. Die adviseerde haar ogenblikkelijk naar ziekenhuis te gaan, en dat doet ze ook. De uitslag is niet duidelijk. (keuze voor reguliere diagnostiek).
3. Een afspraak met chirurg is gemaakt, uiteraard om punctie te doen. Daar is M. niet verschenen.
4. Omstreeks die tijd gaat M. naar huisvriend Jos Koonen, die met elektroacupunctuur ‘vaststelt’ dat er geen kanker is. Waarschijnlijk is dit de reden geweest dat M. niet op de afspraak met de chirurg gekomen is. We weten het niet zeker, want Koonen houdt geen administratie bij. (keuze voor alternatieve diagnose)
5. 11-5-2000: M. komt in ziekenhuis omdat knobbeltje 4 cm is geworden (keuze voor reguliere diagnose), ze ondergaat punctie (keuze voor reguliere diagnose), diagnose kanker. Ze vraagt bedenktijd en een second opinion.
6. Daarna gaat M. naar mw. Damman (keuze voor alternatieve diagnose). Die raadt haar chemotherapie af.
7. 8-6-2000: M komt bij de second opinion (keuze voor reguliere diagnose). Wordt na diagnose en bespreking behandelingsmogelijkheden meteen doorverwezen naar andere kankerdeskundige.
8. 16-6-2000 Komt op afspraak (keuze voor reguliere diagnose). Tumor is nu 7 cm.
9. 19-6-2000 bespreekt M. wel met chirurg behandelingsmogelijkheid (keuze voor regulier), maar
10. Op dezelfde datum: zegt afspraak met chirurg af. In plaats daarvan rond deze tijd gesprekken met alternatieve behandelaars (keuze voor alternatieve behandeling van kanker),
11. onder meer Dankmeijer en diens assistent-paragnost Alons. Zij wordt daarnaar toe gebracht door het medium Damman (keuze voor alternatief advies) Rol van Damman niet in het IGZ-rapport. Reden om Dankmeijer te raadplegen: dat is een echte dokter, dan ben je in goede handen (keuze voor regulier).
12. Nu volgt een lange periode van allerlei alternatieve behandelingen en diagnoses.
13. Dankmeijer maakt voor M. een afspraak met een oncologisch chirurg (keuze voor regulier).
14. M. komt op de afspraak (keuze voor regulier), laat zelfs een afspraak maken in ziekenhuis (keuze voor regulier), maar komt dan niet op de afspraak (keuze voor alternatief).
15. Dankmeijer maakt voor M. een afspraak met een reguliere arts (een plastisch chirurge die kritisch is over siliconen, dat wel). Dat is weer een keuze voor regulier.
16. Zij verschijnt ook op de afspraak (keuze voor regulier) en vertelt daar dat het medium Damman heeft gezegd dat het geen kanker was.
17. Ze laat een afspraak maken met het Sophiaziekenhuis (keuze voor regulier) maar verschijnt daar vervolgens niet (keuze voor alternatief).
18. maart/april 2001. De huisarts van M. komt op bezoek (keuze voor regulier) maar M. luistert niet naar zijn adviezen (keuze voor alternatief), ze slikt veel paracetamol (keuze voor regulier).
19. Uiteindelijk als ze doodziek bij Koonen in diens alternatieve kliniek logeert, en buiten diens medeweten paracetamol slikt, haalt Koonen er een huisarts bij (keuze voor regulier) die haar overtuigt, mogelijk met hulp van Koonen, dat ze naar een ziekenhuis moet (keuze voor regulier).
20. Uiteraard kan het ziekenhuis niets doen ter genezing, dat was al uitgesloten toen ze bij Koonen kwam, maar betere verzorging en pijnbestrijding was wel mogelijk. M. bleef bij haar keuze voor regulier.
Je kunt natuurlijk van alles en nog wat zeggen over M.’s voortdurend zoeken naar genezing, en het maken van eindeloos veel keuzes, maar ze ging geregeld heen en weer tussen alternatief en regulier, zowel wat diagnose als behandeling betreft.
Het zou heel anders geweest zijn als ze had gezegd: ik heb kanker, maar ik ga me daar niet regulier voor laten behandelen of onderzoeken. Dan zou natuurlijk blijven staan dat de behandelaars haar verkeerde behandelingen gegeven hebben (zoals die oplichterskliniek in Zwitserland die behandeling tegen kanker aanbood), maar dan zou het verwijt aan de alternatieve diagnosestellers dat ze M. voorgelogen hebben vervallen.
Maar zo was het niet. Er was helemaal geen standvastig patroon van kiezen voor alternatief. Hte enige standvastige is dat M. op zoek was naar mensen die bereid waren haar voor te liegen. In die keuzes was ze vrij, maar dat pleit de leugenaars niet vrij, immers M. geloofde dat ze de waarheid spraken, en de behandelaars hadden, anders dan de zieke zelf de gelegenheid om te beoordelen of ze wel de waarheid spraken. Bovendien hebben die leugenaars waarschijnlijk nog hun best moeten doen, want het ging om ‘iets’ dat in circa een half jaar tijd van 1 cm tot 7 cm uitgroeide en onder de microscoop kanker was gebleken. Dan moet je toch wel enig overwicht hebben. Het medium Damman heeft met nadruk tegenover inspecteur Westerouen van Meeteren verklaard dat ze heeft gezegd dat het geen kanker was.
Al die bekende gegevens (er zijn er meer) maken het toch op zijn minst noodzakelijk dat het OM uitzoekt hoe het nou zat, en dan de resultaten voorlegt aan de rechter, in plaats van te zeggen ‘ze wou het zelf’ en niet eens in te gaan op de vraag of de behandelaars wel hebben gedaan wat een goede behandelaar hoort te doen?
Nee, het OM zegt met een wonderlijke omdraai van logica: iedereen wil graag blijven leven, dat verklaart M.’s handelwijze. Met andere woorden, als je in levensgevaar verkeert dan is je daarover laten voorliegen een normale handelwijze en de leugenaars kan niets verweten worden, want dat zijn behandelaars die slechts te doen hebben wat de klant vraagt. Alternatief of regulier, dat is zoiets als roomijs of sorbet op een warme zomerdag. De klant vraagt, de verkoper levert. Tegen deze opvatting van geneeskunde protesteren Skepsis en de Vereniging tegen de Kwakzalverij.
Als er op de markt een verkoper van voedingswaren staat, en die prijst zijn waren aan ‘kip met extra veel salmonella, goed voor u’ of ‘rotte vis met extra schimmel, verhoogt uw weerstand’, dan staat het eenieder vrij die kip of vis te kopen en te consumeren, maar de overheid zal toch ingrijpen, en als de klant ook nog doodgaat dan kan de verkoper en al helemaal niet de politie en het OM zich er vanaf maken met: ‘het was toch de vrije keuze van de koper’?
08 February 2008 om 12:02
Nogmaals ieder van ons heeft vrije keuze en dat doe je op basis van de informatie, die op dat moment voorhanden is.
Als ik naar de markt ga en ik besluit bij iemand iets te kopen, terwijl ik niet echt weet of het zuivere waar is, dan is het mijn eigen keuze om dat te doen en zal ik ook de gevolgen ervan moeten gaan dragen.
Elk mens draagt zijn eigen verantwoordelijkheid om iets te doen of iets niet te doen.
Nu worden er bepaalde zaken omgedraaid en wordt er gezegd, dat ik ( in dit voorbeeld ) dus geen vrije keuze kon hebben, omdat de informatie er nog niet was.
Maar ik heb dus wel iets besloten voor mezelf, zonder die info, dus blijft het een keuze van mezelf, hoe je het ook wendt of draait.
Dus moet je kijken naar het onderwerp “vrije keuze”.
Wat versta je onder “vrije keuze” ?
Dat je pas in alle vrijheid een keuze kunt maken, als je alle info hebt ? Maar wie zegt mij of deze info wel zo betrouwbaar is ?
Omdat mensen ernaar hebben gekeken, die professioneel hierin zijn ? Maar professioneel willen doen overkomen, kan soms ook heel onprofessioneel zijn.
Want het “eigen belang” wordt maar al te vaak voor
het “professioneel zijn” gesteld.
Men kan dus een lijst maken van zogeheten onbetrouwbare
behandelaars; regulier of alternatief, maar het is altijd aan de mens zelf hierin zijn eigen keuze te gaan maken en dat het gevolg soms verstrekkende gevolgen kan hebben, dat is het risico van het leven.
Het leven geeft geen zekerheden. De enigste zekerheid die je hebt, ben je jezelf en je hoop altijd, dat je de juiste keuze maakt met of zonder info.
Ik vind nog steeds, dat je er niemand voor hoeft te gebruiken, om je mening kracht bij te gaan zetten. Die lijst opstellen, kan ook zonder de personage “Sylvia Millecam”.
De nabestaanden hebben immers al laten weten, dit te laten rusten, dus waarom pijnlijker maken voor hen, dan
het al is/was ?
Komt dat, omdat Skepsis denkt, dan minder sterk te staan in hun overtuigingen ?
08 February 2008 om 12:11
@ Marjolein
Het probleem is dat alternatieve behandelaars heel veel moeite hebben om het met elkaar eens te worden. In de reguliere geneeskunde baseert men zich zoveel mogelijk op betrouwbare onderzoeksresultaten. Als een diagnostische methode niet goed werkt of als een andere methode beter blijkt te zijn, dan wordt die oude methode al vrij snel niet meer toegepast. Dat zie je niet in de alternatieve geneeskunde. Dat komt volgens mij omdat alternatieve behandelaars vaak dogmatici zijn die willen vasthouden aan iets waar ze heilig in geloven, waarbij ze zich op eigen ervaringen beroepen. Ze zeggen bijvoorbeeld dat ze uit eigen ervaring weten dat ze met behulp van elektroacupunctuur correcte diagnoses kunnen stellen. Er is dan niets of niemand die hen daar vanaf kan brengen. Stel dat ze zijn aangesloten bij een alternatieve beroepsorganisatie die zegt dat elektroacupunctuur niet meer moet worden toegepast (al betwijfel ik of er zo’n organisatie bestaat), dan sluiten ze zich gewoon aan bij een andere organisatie of ze richten er zelf een op.
Het is voor patiënten niet zo gemakkelijk om verantwoorde keuzes te maken. Je kunt niet eisen dat ze zelf een expert worden.
08 February 2008 om 13:58
Dus moeten er richtlijnen komen, waar iedereen zich aan te houden heeft en een zogenaamde zwarte lijst van ieder, die zich schuldig maakt zich niet hieraan te gaan houden.
Het kan nu uit de hand lopen, omdat er zoiets niet bestaat. Uit eigen ervaring is op zich niets mis mee, maar er moet toch wel kennis in huis zijn, om deze ervaring zich eigen te kunnen gaan maken, dus weten wat men doet.
Daarnaast stel jij ook, dat er nog geen goed onderzoek hiernaar bestaat en die moet dus in het leven geroepen geworden, immers voordat het onderzoek binnen de reguliere hulp zwart op wit stond is er ook heel wat vooronderzoek naar gedaan.
Alternatief wil zeggen, dat het niet altijd te verklaren valt. Nu kun je simpel zeggen, dat juist vanwege dit feit, het hele alternatieve circuit zou moeten worden afgeschaft, maar dat gaat mijn inziens te ver.
Je moet iets wel de kans geven zich te bewijzen, ook al
begrijp je het niet.
Mijn inziens is er veel meer tussen hemel en aarde, betekend dat, dat ik een goedgelovig mens ben ?
Nee, helemaal niet, alleen ik sluit dingen niet uit en als ik me ergens mee in zou laten, dan zou ik wel uit eigen beweging, diegene proberen na te trekken of dat wat hij/zij zegt, wel ergens op gebaseerd is.
Welke theorie, welke zienswijze zit erachter ? Heeft zij of hij al resultaten geboekt ?
Waar ik wel van overtuigd ben is dat er een heleboel charlatans onder deze groep zitten, maar dat betekend niet, dat ik ze allemaal over één kam moet scheren.
Zoals elke opkomende groepering zijn er altijd mensen, die ergens een graantje van mee proberen te pikken en ik zou het onterecht vinden, als diegene, die er wel zuiver mee bezig zijn, hier de dupe van worden.
Niet alles in het leven wordt begrepen en niet alles valt te verklaren, maar dat er meer is, dat weet ik zeker. Ik heb hier zelf al het bewijs voor gehad en dit heeft met een persoonlijke ervaring te maken, dus niet van buitenaf opgelegd.
Ik wens hier zeker, een zekere nuchterheid in te bewaren, juist om het evenwicht te behouden.
Dus voor een deel kunnen we het wel eens zijn met elkaar, maar nogmaals, ik denk niet, dat het nodig is om de persoon Sylvia Millecam hier als voorbeeld in te gaan stellen.
Dat vind ik je eigen argumenten ontkrachten. Dus kom gewoon to the point !
Er is geen zwarte lijst en er zijn geen richtlijnen en daar mag je dan voor strijden, dat ze er wel komen.
08 February 2008 om 16:59
@ Marjolein
Ik ben blij te horen dat je het met me eens bent dat ongecontroleerde vrijheid niet op alle terreinen wenselijk is. Het is wel een goeie zaak dat er vrijheid van religie en van meningsuiting bestaat. Maar als het gaat om mensen die alternatieve behandelingen aanbieden aan patiënten, dan zou er wel enige kwaliteitscontrole moeten kunnen plaatsvinden.
Het is nu zo dat iedereen een praktijk mag beginnen als geneeskundig therapeut. In deze hoedanigheid kan men zonder problemen ongefundeerde of aantoonbaar onjuiste beweringen doen en mag men desgewenst onbeschoft veel geld vragen. Wie onvoldoende diploma’s heeft om een redelijke baan te krijgen, kan na een korte cursus ‘alternatief genezen’ (of zelfs zonder cursus) een hoger uurloon vragen dan iemand die een academische opleiding heeft gevolgd. Het is een volledig vrije, commerciële markt geworden.
Wie over de schreef gaat, kan alleen via justitie worden aangepakt. Maar het Openbaar Ministerie heeft niet veel zin in zulke zaken. Het is heel moeilijk om tot een veroordeling te komen omdat behandelaars altijd zeggen dat ze deden wat de patiënt wou. Ze kunnen ook gemakkelijk ontkennen dat ze bepaalde dingen hebben gezegd of gedaan. Er is vaak weinig bewijsmateriaal en patiënten hebben ook niet veel zin om bij een rechtszaak betrokken te raken.
De geschiedenis van Sylvia Millecam is relevant omdat de Inspectie voor de Gezondheidszorg daar veel onderzoek naar heeft gedaan en er een uitgebreid rapport over heeft geschreven. Het komt niet zo vaak voor dat we zoveel feiten kennen. Het OM besloot desondanks de zaak te laten rusten, zodat de rechter er geen uitspraak over kan doen. Dat lijkt me een verkeerd signaal. Het zou nuttig zijn om van een rechtbank te horen in hoeverre de betrokken behandelaars strafrechtelijk gezien over de schreef gingen. Anders is er helemaal niemand meer die een grens kan stellen en dreigen patiënten vogelvrij te worden.
Een zwarte lijst zou wel nuttig zijn, maar op basis waarvan moet men die opstellen? Uiteraard wil niemand op zo’n lijst staan en wie de lijst openbaar maakt kan gemakkelijk wegens smaad en inkomensderving worden aangeklaagd. Je moet dan een behoorlijk kapitaal achter de hand hebben om je goed te kunnen verdedigen.
Wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit van alternatieve geneeswijzen is nuttig als het goed wordt uitgevoerd en als het ook consequenties heeft. Een probleem is echter dat alternatieve behandelaars vaak geen waarde hechten aan zulk onderzoek (vooral niet als de resultaten hen niet bevallen). Ze willen er dikwijls niet eens aan meedoen of trekken zich helemaal niets aan van de resultaten. Hoe moeten we dat oplossen?
08 February 2008 om 19:31
In plaats van een zwarte lijst kun je ook een witte lijst maken. Eigenlijk bestaat die al: dat is het BIG-register.
08 February 2008 om 21:54
Het OM heeft geen zin om zich in deze zaken te verdiepen, omdat ze simpel niet weet welke richtlijnen ze moet gaan hanteren, dus begint men er liever helemaal maar niet aan, da’s duidelijk.
Hoe krijg je dan wel de informatie naar de mensen toe ?
Via een andere weg, zou ik zo zeggen en als later mocht blijken dat het OM toch wel overtuigd raakt van het belang hiervan, dan is dat mooi meegenomen.
Behandelaars hechten geen waarde aan zulk onderzoek, tenzij zij zien, dat zij ergens hun namen mogen bijvoeren, als betrouwbaar behandelaar, wat mogelijk zou kunnen betekenen meer inkomsten, dan willen ze wel.
Hoe doe je dat ? Toets dit onder de mensen, die gebruik maken van een behandelaar. Vraag bijvoorbeeld naar de ervaringen van mensen via een opinie-onderzoek op een website.
Flans gewoon een goede website in elkaar, waar je de voordelen en nadelen naast elkaar neerlegd.
Ga de dialoog aan met bijvoorbeeld mensen van de Paravisie om maar eens wat te noemen, wat is hun visie over betrouwbaarheid etc. ?
Er staat nergens in de wet, dat je mensen niet mag informeren middels een website, die zegt, dit onderzoek onafhankelijk te doen. Er zijn tal van voorbeelden op het internet.
Je kunt dan de consument informeren en langzamerhand voor jezelf, de richtlijnen vaststellen, die nodig zijn, om te komen tot …
Kijk naar het voorbeeld, hoe dat destijds met de reguliere behandelwijzen ging. Hoelang hebben ze moeten strijden om dat wel op papier te kunnen gaan krijgen ?
Dus begin ergens en zie dan waar het eindigt of niet,
zou ik zo zeggen en misschien is een BIG-register zoals
Jan Willem zei wel iets.
Ik vind, dat je wel met 2 partijen om de tafel moet gaan zitten. De mensen die zeggen nuchter te blijven en dit afdoen, als onzin zijnde en de mensen, die open kunnen zijn hierover. Probeer samen richtlijnen te gaan maken.
Voorwaarde moet zijn, dat elke behandelaar zijn verantwoording moet kennen over de behandeling, die hij geeft en de mogelijke gevolgen, die daaruit voortvloeien.
08 February 2008 om 23:26
Ik weet niet waarom het OM geen zin had. Bij rechters en officieren is heel weinig deskundigheid op het gebied van geneeskunde. Toen IGZ (Westerouen van Meeteren) aangifte deed heeft hij de hele tekst van dat IGZ-rapport mee ingeleverd; het is duidelijk uit de sepotbeslissing en andere documenten dat het OM dat IGZ-rapport niet eens behoorlijk heeft gelezen. Ze hebben de zaak aan hun eigen ‘medisch expertisecentrum’ overgelaten die er gewoon met de pet naar gegooid heeft.
Marjolein heeft een aantal voorstellen, waar ik niks in zie.
1. vraag mensen naar hun ervaringen. Het enige bewijs dat alternatieve genezers (en artsen voor pakweg 1800) hebben is ervaringen van patiënten. Daar heb je niks aan.
2. Flans iets in elkaar. Commentaar overbodig.
2. Een dialoog met Paravisie. Hoe moet ik me een gesprek tussen een oncoloog en een commerciële uitbater van een blad voor bijgelovigen voorstellen? Misschien moeten we er een rondetafelconferentie van maken, met Carine Bolijn en aartsbisschop Eijk (ook een medicus) en Jan Zijlstra en nog wat islamitische genzers erbij.
08 February 2008 om 23:51
Dus ervaringen van mensen zijn geen bewijs ? Hmmm, en je wilt juist iets voor de mensen betekenen.
Een dialoog wil je ook niet aangaan. Hoe wil je dan tot een open discussie komen ?
Hiermee kap je dus dingen bij voorbaat af en zelf stel je er niks tegenover, dus andere voorstellen.
Moet ik nu zeggen; “EINDE DISCUSSIE” ? omdat de discussie over wat je dan mogelijkerwijs kunt gaan doen bij voorbaat wordt afgekapt ?
Ergens over klagen is makkelijk. Iemand ergens van beschuldigen ook. Dit leidt nimmer tot een oplossing;
iets waar je samen uit kan komen, omdat velen hun gelijk ook hun gelijk willen laten wezen, dat staat dan
voorop en dat is jammer.
Een blad als Paravisie als een blad voor bijgelovigen te willen zien, zegt al meer dan genoeg over jouw zienswijze. Jij wilt dus eerst zien, voordat je gelooft.
Da’s prima, maar ik zou zeggen, dan kun je ook geen objectief oordeel vellen over het alternatieve circuit,
omdat je mening al vaststaat en er dus geen ruimte is
voor welke andere zienswijze dan ook. Het is zelfs je tijd niet waard om erover na te willen denken.
Nou ja, ik heb mijn zegje gedaan en kennelijk hoor ik op dit forum niet thuis, dus laat ik het vanaf nu graag aan anderen over.
Even goede vrienden, je mag het zien, zoals je het wilt zien, maar het is niet mijn zienswijze.
09 February 2008 om 00:41
Jan Willem is geneigd om het nogal bot te zeggen. Dat is wel wat hinderlijk, want op die manier ontstaat er zelden een vruchtbare dialoog met mensen die andere opvattingen hebben. Ik weet niet of het nu nog zin heeft om er wat aan toe te voegen.
09 February 2008 om 21:48
Rob@: Misschien zou het een goede suggestie zijn om eens met Jan Willem in dialoog te gaan over de mogelijkheid zich ietwat tactvoller op te stellen bij een uiteenwisseling van standpunten, op mij komt de goede man soms ook enigszins aanmatigend soms zelfs wat vinnig over. Dat is toch niet nodig, het maakt het communiceren er nou niet bepaald prettiger op,zoals je al schreef.
Verder lees ik overigens wel graag zijn posten, hij is wel heel goed in staat snel tot de kern van de zaak te komen, niet relevante aangedragen aspecten in de discussies sabelt hij genadeloos neer, kortom hij houdt van kort en bondig, vaag en onduidelijk is hij in ieder geval nooit. Tja, ik twijfel nu ook wel een beetje, misschien is een dergelijke opstelling wel niet verenigbaar met tact. Het een gaat vaak toch ten koste van het ander. Misschien zou Marjolein zich daardoor niet moeten laten afschrikken en toch de confrontatie aan moeten blijven gaan.
09 February 2008 om 22:18
Ik laat me er ook niet door afschrikken, hoor. Ik hou diegene, dan gewoon een spiegeltje voor, waar ie even over na kan gaan denken. Ik voel me niet gekrenkt en wordt er ook niet boos over, zoals ik zei; “Even goede vrienden”, maar op deze wijze kan ik dus niet open discussiëren met hem. Ik weet ook, dat mijn zienswijze op dit forum misschien wat anders is, maar ik vind het altijd een uitdaging om te kijken of je toch niet nader tot elkaar kan gaan komen. Dat betekend niet, dat ik iemand probeer te overtuigen van mijn gelijk of dat die ander mij moet overtuigen van zijn gelijk. Ga gewoon in het midden zitten met elkaar en zie wat het voortbrengt.
Mijn voorstellen heb ik inderdaad zo maar even uit de mouw geschud m.a.w. ik roep ook maar wat en zo kan elk dat van ons doen, wellicht dat er wat nuttigs tussen zit, nietwaar ? En van daaruit kan je wellicht weer een nieuwe weg inslaan, waar je uiteindelijk toch komt, wat je jezelf tot doel had gesteld, immers vele wegen leiden tot Rome, niet slechts één weg en het gaat mij te kort door de bocht, als je dat wel insumineert, althans dat een ander,dat gevoel erdoor kan krijgen.
09 February 2008 om 22:53
Marjolein@: Ik denk niet dat jullie ooit tot een vruchtbare communicatie zullen komen, de spiegel die jij probeert hem voor te houden zal hij waarschijnlijk niet eens in kijken, alles wat dus niet strookt met zijn korte en bondige logica is voor hem niet interessant.
Jouw manier, via een omtrekkende beweging in de discussie tot iets proberen te komen (dus eigenlijk op een leuke creatieve manier een discussie voeren, daar kan soms inderdaad in de dialoog onverwachts wel iets constructiefs uit naar voren komen) werkt beslist niet bij mensen met uitgesproken standpunten, je wordt dan meteen afgeserveerd, tot die laatst genoemde catagorie kun je Jan Willem wel rekenen. Dat biedt opponenten met een dergelijke aanpak inderdaad weinig ruimte, ook kort en bondig je mening formuleren is misschien de enigste optie, als daar dan geen respons meer op gegeven wordt kun je als een zwaktebod beschouwen.
Trouwens waarom zou je niet op dit forum thuishoren,
naar aanleiding van een onprettige confrontatie?
Goh, dan was ik allang van dit forum verdwenen geweest je moet hier wel een beetje eelt op je ziel hebben, het prikkelt mij juist steeds meer om de strijd aan te gaan. (zal de aard van het beestje wel zijn denk ik, kan het ook niet helpen).
09 February 2008 om 23:49
Daarin heb je ook helemaal gelijk, Ragnar. Maar soms vind ik het wel een uitdaging en tevens een leuke opsteker om te zien, waar mensen zo in hun eigen overtuigingen verstrengeld zijn geraakt, dat ze elke
andere zienswijze of opening om te komen tot … bij voorbaat al afwijzen, zonder er ook maar 1 minuut van hun leven aan te besteden, ergens op een andere manier naar te gaan kijken.
Als ik naar een object kijk, dan kijk ik niet slechts naar de voorkant, maar probeer ook de andere kanten ervan te ontdekken en als ik dan tot een bepaalde slotsom ben gekomen, geef ik mezelf nog de ruimte om iets toch weer van een andere kant te gaan bekijken, als iemand met een andere manier van benaderen komt.
Ik neem tijd om erover na te willen denken.
Juist om wat jij naar voren bracht, was ik van mening dat ik niet op dit forum thuis hoor, immers de naam
Skepsis zegt het al, maar hoe dan ook, ik gun mezelf wel de ervaring om te kijken of dit daadwerkelijk ook zo is of dat dit ook een overtuiging van mezelf is, die eigenlijk van buitenaf is gevormd.
De strijd met iets aangaan kan inderdaad een uitdaging zijn en eelt op mijn ziel heb ik best wel, maar ik weet ook, dat strijden soms geen zin heeft, als die ander weigert om iets in te willen zien en mijn strijd gaat niet zover, dat ik dan alles op alles zet om de strijd aan te willen gaan, omdat dit uiteindelijk weer tot strijd met mezelf zal leiden, omdat ik mijn eigen grenzen niet aangeef.
Ik ben hier niet om anderen koste wat kost te overtuigen. Ik ben hier om anderen ook nieuwe zienswijzen te laten zien in de vorm van mijn verhaal
en mijn visie en wat zij er mee doen is hun keuze en
ook wat zij er niet mee doen.
Dit doe ik in vrede en niet met strijd en als een ander
dan de strijd met mij wenst aan te gaan, dan zal ik hem/haar ergens op wijzen, maar uiteindelijk zal ik de strijd bij diegene zelf laten en het niet op mezelf betrekken. Het zegt immers niets over mij, maar alles over die ander. Vervolgens is het mijn eigen keuze,
hoelang ik ergens mee door wil gaan.
Door het strijdtoneel te verlaten, wil niet zeggen, dat
dit een teken van zwakte zou zijn. Het is eerder een teken van kracht en in je eigen kracht staan. Je leent jezelf immers niet langer voor strijd of spelletjes, waarin een ander zijn gelijk in wil bewijzen.
Je zegt dan; “We praten er als volwassenen over, ieder in zijn waarde latende of helemaal niet”.
Dit valt onder de noemer, ten alle tijde bij jezelf blijven en je niet te laten meeslepen in iets, waarin je
niet wil zijn vanuit je hart.
10 February 2008 om 20:33
marjolein@: Ja, de manier waarop je het belicht kan ik me wel in vinden. Als je echt geen gehoor krijgt kun je het beter laten afweten.
10 February 2008 om 22:19
Zomaar ervaringen zijn niet genoeg bewijs in de geneeskunde. Wie mensen behandelt, hoort die behandeling op een deugdelijke wijze te onderzoeken. Dat ben je moreel verplicht aan degenen die bij je om hulp aankloppen. Hoe een deugdelijk medisch onderzoek in elkaar zit, daar is nu al ruim anderhalve eeuw over nagedacht en de medici zijn met veel schade en schande wijzer geworden, en ze leren nog steeds bij.
De tijd zou voorbij moeten zijn dat iedereen die maar een behandeling bedenkt op de ouderwetse manier getuigschriften verzamelt van
- klanten die eigenlijk niet ziek waren of iets totaal anders mankeerden dan ze dachten, en blij zijn dat ze nu ‘beter’ zijn;
- klanten die nog net voordat ze nodeloos stierven nog gauw een lovend getuigschrift ontfutseld is;
- klanten die verzonnen zijn door de behandelaar;
enzovoorts.
Waar je van zulke verzamelaars van getuigschriften nooit wat van hoort zijn de aantallen ontvredenen, de mensen die zich schamen voor doorzichtig bedrog gevallen te zijn, en van de zwijgende doden die helemaal niks meer zeggen.
Zo gingen en gaan de kwakzalvers en verkopers van valse hoop te werk. Toen Hahnemann met zijn homeopathische idee kwam, zat hij er helemaal naast, maar in een opzicht had hij gelijk: een groot gedeelte van de 18de-eeuwse geneeskunde was een gruwelkabinet, hoewel vele patiënten hun artsen op handen droegen en zelfs aderlatingen eisten als ze zich niet lekker voelden, waardoor de artsen zich natuurlijk van de weeromstuit weldoeners gingen voelen. Niets is zo goed voor de eigenwaan als wierook van anderen. Die praktijk was ontstaan door een systeem waarin klanttevredenheid het enige criterium was.
Bij deugdelijk onderzoek worden natuurlijk de ervaringen van de zieken gebruikt en wel uiterst nauwkeurig, maar op zo’n manier dat de mogelijkheden voor zieken en behandelaars om zichzelf en elkaar voor de gek te houden minimaal zijn.
Wat alle alternatieve geneeskunde kenmerkt, is dat ze simpelweg weigeren deugdelijk onderzoek te doen. Neem nou die elektroacupunctuur (en de biotensor) waar de behandelaars van Millecam zich van bedienen en bedienden om diagnoses te stellen. Het zou doodeenvoudig zijn om na te gaan of je met zo’n ding wel consistente diagnoses kunt stellen en of die diagnoses wel kloppen.
Ofwel dat wordt niet gedaan, ofwel men trekt zich niets van de (negatieve) uitslagen aan.
Hetzelfde met het geneesmiddelbeeld in de homeopathie (de symptomenverzameling die een middel bij gezonden oproept). Een van de allereerste dubbelblinde proeven met verloting ging over een homeopathische geneesmiddelbeeld. Daar kwam niks van terecht. De meeste proeven sindsdien zijn ook desastreus uitgepakt, met uitzondering van proeven waarbij zo’n middel net onder de toxische grens werd toegediend. Deze uitkomsten worden stelselmatisch door de homeopaten genegeerd. Noch steeds raadplegen ze dikke folianten waarin alleen al voor het medicijn ‘keukenzout’ 1349 symptomen staan opgesomd die samen het geneesmiddelbeeld vormen, en die stuk voor stuk wel eens zijn opgetreden toen de een of andere kennis van Hahnemann een korrel zout had ingenomen. Allemaal ervaringen!
Ook bij onderzoek naar of die homeopathische geneeswijze iets uithaalt negeert men simpelweg de uitkomsten. Bijvoorbeeld: het heette dat dat homeopathie zo goed was voor infecties van de bovenste luchtwegen bij kinderen. Als er iets was waaraan je zonneklaar kon zien dat homeopathie werkte, was het dat wel. Toen werd er met Nederlands overheidsgeld (800.000 gulden) een serieuze vrijwel perfecte proef uitgevoerd. Daar kwam uit dat er geen noemenswaardig verschil was. Wat deed de arts die hierop promoveerde? Ze ging gewoon door met homeopathie bedrijven.
In de VS is naar ik meen al 800 miljoen dollar besteed aan onderzoek van alternatieve geneeswijzen. Daar is voor geen enkele geneeswijze bewezen dat die werkt. En ook is er geen enkele geneeswijze geweest waarvan de beoefenaren zeiden: ‘ach werkt het niet, dan ga ik maar wat anders doen.’ Het geld is dus volledig verspild.
Het komt erop neer dat de alternatieve genezers noch zin hebben in onderzoek, noch zich er iets van aantrekken als het niet uitkomt zoals ze graag gezien hadden en voortgaan met hun 18de-eeuwse manier van ‘onderzoek’, terwijl de serieuze geneeskunde ook voor zichzelf steeds strenger wordt. Daar is geen dialoog mogelijk. Als iemand negatieve uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek met zekerheid naast zich neer zal leggen wat is dan de zin van overleg? Als zo iemand het overleg binnenkomt met ‘ja wil ik krijgen, nee zal ik niet horen’, dan heeft zo iemand zichzelf gediskwalificeerd als gesprekspartner.
21 October 2008 om 02:33
Weten jullie dat er elke dagelijks vele mensen overlijden in de reguliere geneeskunde door fouten, meer dan aan verkeers slachtoffers. Dit staat niet in de krant. En worden zij vervolgd??. Het draait bij de gewone geneeskunde allemaal om geld en pillen verkopen. Ik ken vele mensen die genezen zijn door alternatieve genezers. Ik hoor hier nooit iemand over.