Ik probeer via de kosten te schatten of 7500 maal zoveel reguliere handelingen als alternatieve wel realistisch is. Dat is op een andere manier ook wel te schatten, ik meen dat ongeveer 6% van de mensen (dus 1 op 15) elk jaar wel eens iets alternatiefs gebruikt, naar een alternatieve behandelaar gaat oid. Als er 7500 maal zoveel reguliere behandelingen als alternatieve zouden zijn, kom je op 500 reguliere behandelingen per persoon per jaar. Gemiddeld. Dat vind ik veel.

Of het getal van 1500 klopt, weet ik niet, maar het bestaat voornamelijk uit slordigheden, vergissingen en gevolgen van onwetenschappelijk handelen die ten eerste met grote inspanning geregistreerd zijn en ten tweede door de medici zelf betreurd worden. Verder bevat het ook nog “fouten” van medici die zo eigengereid waren om te denken dat de een of andere alternatieve behandelwijze zou werken. Dat laatste aantal is niet nul, en het bestaat uit toevallig ontdekte zaken. Geregeld komen er dodelijke gevallen van homeopathie in de pers, en bij de dood van de ‘tweede Sylvia’ was ook een arts betrokken. Vaak gaat het niet om schade door ‘het middel’. Bij homeopathie is dat opgedroogd water, namelijk melksuikerkorrels die besproeid waren met schokschuddend toebereid water.

Het gaat om schade door niet behandelen. Ook bij die 1500 reguliere ongelukken zitten gevallen van niet tijdig onderkennen van ziekte en daardoor niet behandelen, dus dat is vergelijkbaar. Een suikerzieke die op homeopathisch advies de insuline laat staan en sterft is een dode door homeopathie, maar als een arts onnodig een diagnose mist of een verpleegkundige zich vergist met medicatie, is dat geen falen van ‘de reguliere geneeskunde’ maar van de desbetreffende persoon. De homeopaat heeft zich namelijk keurig netjes aan de regels van de homeopathie gehouden terwijl een gemiste diagnose of een rekenfout een stommiteit is.

Van dat ene geval per vijf jaar geloof ik niets. Alternatieve genezers, zoals macrobioten, traditionele Chinese genezers, fytotherapeuten, wintigenezers, klassieke homeopaten, edelsteentherapeuten en nog talloze anderen doen helemaal niet aan nauwkeurige registratie, en van allerlei middelen die zonder enige controle verkocht worden zijn de gevolgen helemaal niet bekend. Zo af en toe komen er bij ongeluk ernstige bijwerkingen tevoorschijn doordat de patiënt daarmee bij de echte arts belandt.

Zogenaamde kruidenerectiemiddelen bevatten in werkelijkheid Viagra of iets dergelijks (Cialis, Levitra of analogen). In de begintijd van Viagra gingen er wel eens mensen dood aan illegaal gekochte Viagra. Nu worden dergelijke middelen via allerlei schijnbaar legale, maar in werkelijkheid illegale wegen in veel grotere hoeveelheden verkocht, ook aan mannen die wegens hun medische conditie het echte middel niet mogen hebben. Ik geloof er niets van dat er geen doden door gevallen zijn; het verband met het gebruikte ‘kruidenmiddel’ wordt eenvoudigweg niet opgemerkt.

Mijn stukje ging uitsluitend over kruiden. Bij de afweging van risico’s moet men per middel voordelen tegenover nadelen stellen. Bij prednison en andere corticosteroïden kan die afweging op goede gronden gemaakt worden.

Bij kruiden is vaak weinig bekend van de werking en in de regel nog minder van de bijwerkingen. Zo worden cranberry’s aanbevolen omdat ze goed zouden zijn voor de nieren, terwijl ze nierstenen bevorderen bij personen met aanleg ervoor. Sint-janskruid heeft zoveel bijwerkingen dat het eigenlijk alleen aan te bevelen is voor gezonde donkere mannen met een depressie van een type dat vanzelf ook overgaat.

Omdat kruiden voor de wet ‘voedsel’ zijn, worden ze niet zoals medicijnen vooraf op veiligheid gekeurd, en let er niemand, ook artsen niet, op vervelende bijwerkingen. Die worden min of meer per toeval ontdekt. Wie kruiden gebruikt, neemt bij de huidige praktijk dus risico’s met de gezondheid die men op andere terreinen van het leven niet zou aandurven als men ze kende.

Om met het laatste te beginnen, het is inderdaad ouwe koek dat Aristolochia gevaarlijk is. Maar dat dit ondanks het verbod telkens opnieuw opduikt in allerlei middeltjes is een reden om er telkens opnieuw op te wijzen. Men moet ook niet denken dat alles wat niet op de lijst van de VWA staat (zie het artikel) veilig is. Toen op 29 november 2007 de Britse MHRA voor de zoveelste keer waarschuwde, zaten daar drie middelen bij die op de VWA-lijst van voorjaar 2007 niet voorkwamen.

Dit uiterst schandalige gebruik van verboden en bovendien nog uiterst schadelijke middelen gaat onder meer door omdat het de beoefenaars van TCM niets kan schelen. Zij zien de nierschade en de kanker niet die na enige tijd optreden. Misschien zou er iets veranderen als de straffen (boetes en inbeslagname) niet zo mild waren.

Niemand weet hoeveel schade deze middelen aanrichten. Of nierspecialisten bij een bepaald type nierbeschadiging (en latere kanker) altijd aan Aristolochia denken is onbekend. Zelfs als ze er wel aan denken is het niet zeker dat de patiënt ze zal vertellen enkele jaren geleden een of ander Chinees kruidenmiddel gebruikt te hebben, waarvan hij of zij niet eens weet wat er in zat en waarschijnlijk niet eens de naam meer weet.

Als we het hebben over aantallen slachtoffers in de alternatieve of reguliere sector is alleen het aantal behandelingen van belang en niet de prijs per handeling

Het fijne van homeopatie is juist dat de grondstoffen zo goedkoop zijn (hoeveel kost een kuub water tegenwoordig) dus de marge is snel gemaakt.

maar ik denk eigenlijk wel dat we tegen dezelfde boom staan te blaffen

Aan de andere kant, die 1000 euro gaat grotendeels op aan dure zorg zoals ligdagen in een ziekenhuis.

Maar als men de uitgaven vergelijkt met wat je ervoor krijgt, dan is de factor 7500 te klein. Ondanks de honderden miljoenen dollars die er o.m. in de VS aan onderzoek van alternatieve geneeswijzen is besteed, is er van al dat alternatiefs maar heel weinig bewezen. Dus beoordeeld naar werkzaamheid is misschien 15 cent per persoon per jaar aan werkzame alternatieve middelen weer schromelijk overschat!

Natuurlijk mogen kruiden bijwerkingen hebben als ze de beoogde werking ook maar hebben. Het paardenmiddel prednison heeft bij mij al twee familieleden gered en ja inderdaad ook enorme schade aangericht. Het is dan ook niet bij de drogist te koop, zoals veel kruidenmiddeltjes wel waarvan ik dan maar moet hopen dat ze niet de bijwerkingen heeft zoals prednison die heeft.

Wat oude koek hier mee te maken heeft is mij niet duidelijk, is het dan niet meer relevant of zo?

Nog beter is het om maar helemaal geen TCM-middelen te gebruiken zo lang de TCM en de Chinese medicijnverkopers geen grondige maatregelen hebben genomen om de veiligheid van hun middelen te garanderen.

Nu in april j.l. de Rechtbank in Middelburg besloten heeft dat analogen van de diverse geregistreerde erectiemiddelen ook medicijnen zijn, is de verkoop van kruidenmiddelen met deze analogen gelijk aan de verkoop van ongeregistreerde geneesmiddelen. Daar kun je 6 jaar voor krijgen. De maximum boete is € 45.000,–. Maar de ontnemingsvordering komt harder aan. Gevangenisstraf is uiterst zeldzaam.

Wat er met de niet-artsen gebeurt die geneesmiddelen voorschrijven, waarvoor een receptje van een echte arts nodig is, is alleen maar gissen. Het hangt af van wat een officier van justitie wil. Geldboete ligt voor de hand. Bedrijven sluiten gebeurt alleen als er sprake is van ernstige recidive.

Het tot stand komen van een verbod van een kruid waarvan ondertussen bekend is dat het ernstige schade kan veroorzaken geschiedt soms op verschillende manieren. Hoe het officieel moet weet ik eigenlijk niet, maar wel dat zulke organisaties als “Natuur- en gezondheidsProducten Nederland”(NPN) hierbij geraadpleegd worden. Wel weet ik dat Nederland altijd het laatst is in Europa met dit soort verboden.